Strony

czwartek, 1 stycznia 2026

Rok 2025 w streszczeniu, czyli postscriptum #2206.

Jestem, jestem, Mania już mnie lizała, Bronia ma focha, że mnie nie było :D Zanim jednak wrócę do dzisiaj, powiem, jak to wszystko leciało.

W roku 2025 odbyłam 11 lotów nad Europą (luty, marzec, kwiecień, maj, październik & grudzień; publikuję to będąc w Irlandii, z grudniowego wyjazdu wróciłam tuż po sylwestrze). Raz polecieliśmy w trochę innym kierunku (marcowy weekend w Niemczech), bardzo się nam podobało.

Wyjścia kulturalne: opera w marcu (Latający Holender) i we wrześniu (koncert Verdi, Viva Wagner), w czerwcu spotkanie z Mariuszem Szczygłem w ramach festiwalu O'Czytani, we wrześniu koncert folkowy w augustiańskim kościele oraz przedstawienie Makbeta w dublińskim the Gaiety. Kino, bogowie, tylko raz, niedawno, bo jednak skoro Smarzol, to wiadomo (w zeszłym to samo, poprawy nie widać). Ogólnie, chcieliśmy wszystko częściej, ale jakoś nam nie wychodziło, bardzo jesteśmy zapuszczeni :)

Czytelniczo: założenie było podobne jak w zeszłym roku, potencjalnie książka na tydzień, wyszło wszystkiego razem 64, w tym: 18 po angielsku, 24 w czytniku (epuby i pdf-y), 8 audiobooków oraz 8 wypożyczonych z biblioteki (irlandzkiej i polskiej zusammen do kupy). Mam kilka pomysłów na nowy rok, w tym projekt irlandzki (chęć zapoznania się z pewną ilością lokalnej literatury współczesnej).

Ogrodowo: narcyzy jako tako, tzn. rosły, choć już się nie fascynowałam, a nawet zapomniałam wysadzić kilka cebul. Ale był pomysł, aby zrobić w ogródku info o tym, że jest to memorial garden kota Ryszarda i nie mogliśmy się z tym pozbierać. Żaden koncept nie był dość dobry, nie motywował do natychmiastowego działania, finalnie portret Rysia na desce przywieziony przez Kochanego z Polski wylądował w domu, za szybką. Czyli idea przeniesiona na rok obecny. 

Czkawka w ogólnym grafiku była mocno związana ze zmianami pracowymi. Tak jak w poprzednim roku, gdy zmiana pracy u Freda wpłynęła na to, jak spędzamy czas, tym razem roszady u mnie pociągnęły za sobą zmiany obyczajowe. Z Centrum na stałe przeszłam do Jamy w kwietniu, drugi awans zaliczyłam we wrześniu. W nowym roku chciałabym ponownie zmienić pracę, muszę więc skończyć z wymówką, że "mnie to męczy i dlatego inne rzeczy się nie wydarzają".

Dynamika rodzinna: rodzice stracili ukochanego psa w piętnastej wiośnie życia, Malineczkę, oraz kota Macieja, którego czas zatrzymał się na szesnastej jesieni; w ciągu roku przybyło im za to kilka kociąt, czarnych dyjabłów, które robią na chacie rozpierduchę totalną. U nas też dzieci się pojawiły: w połowie roku zaadoptowaliśmy dwie koteczki z lokalnego schroniska, sądząc początkowo, że to chłopiec i dziewczynka. Od tego czasu mamy okazję obserwować etapy rozwoju kocóreczek ;) Matkobosko, jakie to dwie różne osobowości, szczególnie Mańka trafiła się nam taka, że klękajcie narody. Kochamy je obydwie, takie decyzje zmieniają tory codzienności.

Skończyłam pięćdziesiątkę. Nie wiem, co o tym myśleć.

4 komentarze:

  1. Przynajmniej jeśli chodzi o wyjścia kinowe mamy ten sam wynik. Z tym, że ja byłem na "Chopin, Chopin".

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. @Dariuszu, Klum mnie nawet przekonuje, więc pewnie w końcu dotrę do jego Chopina, ale sam widzisz, im dalej w las, tym więcej drzew. Nie wiem, czy "Chopin, Chopin" był wyświetlany Irlandii gdzieś blisko, może go przegapiliśmy.

      Usuń
    2. Chopina pewnie za chwilę będziesz mogła nadrobić w necie.

      Usuń
    3. @Dariuszu, zapewne. "Filip" Kwiecińskiego podobał się nam, więc Chopina też sprawdzę.

      Usuń

Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.