180. Przed siebie.

Zanim jeszcze na dobre skończyła się nam sobota, dostaliśmy od Anne zaproszenie na posiadówkę w jej back garden, gdy będzie ładnie. To miłe i cieszę się na takie spędzanie czasu wolnego. Tymczasem jednak dzisiaj, po późnym śniadaniu, czyli gdzieś około dwunastej, pojechaliśmy szukać dolmenu, który wypatrzyłam, że jest w naszym hrabstwie. Faktycznie, schowany przy wąskiej drodze na której nie wolno parkować, przytulony do pola golfowego, i do tego w odległość rzutu kamieniem od innego zabytku, tzw. wedge tomb. Znalezisko jest bardzo blisko Foyle's Way na którym byliśmy z półtora tygodnia temu. Pogoda dopisała. Miałam na sobie mój ulubiony kaszmirowy sweterek i kaszkiet Hacketta. Starsi państwo siedzący na wedge tomb doradzali nam, żebyśmy do Carlingford pojechali przez Omeath, co oczywiście zrobiliśmy. Jeszcze tylko krótka pogawędka ze starszą panią, która mieszkała po drugiej stronie drogi od dolmenu. W Omeath postój na spacer. W Carlingford spacer (samochód stał cały czas kawałek pod zamkiem), lody dla Freda i popcorn dla mnie. Spotkanie z Aś, a raczej wyjście jej na przeciw (szła z domu). W drodze powrotnej zakupy. Wszystko to na śniadaniu i popcornie. Jestem skonana. Kot wyczekiwał nas siedząc na samochodzie Anne. Wspaniały dzień.