Strony

poniedziałek, 8 czerwca 2020

173-174. Zaległa niedziela i chodzony poniedziałek.

Wczoraj.
Nadal od czasu do czasu myślę o chrypce Wu, także na popołudniowym spacerze nad morzem (znalazłam malutkiego kraba, takiego ledwie dwucentymetrowego, który próbował ukryć się w mule, podrzuciłam go do wody, może to mu w czymś pomogło). Za to w nocy śnił mi się minister Ziobro, sen nie był jednak polityczny, tylko całkiem domowy. Dobrze, że nie wierzę w proroczość snów, to by dopiero był temat do rozmyślań. W ciągu dnia pojechaliśmy na zakupy, był Lidl (chleb), Woodie's (nawóz do kwiatków) i polski sklep. A spodnie miałam w kratkę ;)

[nie wiem, dlaczego tego nie opublikowałam wcześniej]

Dzisiaj.
Rojenie miałam przez sen takie, że nie pojadę. Wczoraj wieczorem strona internetowa mnie poinformowała, że od dzisiaj, zgodnie z irlandzką roadmap level 2, ci od DTT są otwarci, co oznacza, że mój test teoretyczny na prawo jazdy naprawdę dość znienacka odbędzie się w środę (pisząc to sprawdziłam pocztę — test został przeniesiony o tydzień). Gdy wstałam i zobaczyłam słoneczko za oknem, serce mi się odmieniło. Zapakowaliśmy z Fredem swoje buty i przez zapomnienie nie zapakowaliśmy kabanosów, aby udać się do Ka&Jot, a potem ponownie w kierunku Ravensdale, tym razem na szlak z fejkowym kamiennym kręgiem. Pogoda nam przypasowała po całości, grubym trzmielom również (zapylały kwiaty jeżyn do zaćpania). Potem pyszny obiad u naszych przyjaciół i wieczorne 7 uczuć (2018) Koterskiego — reżyser od lat zgłębiający temat nałogów i rodzimych przywar nie zawiódł i tym razem. Dostałam od Jot książkę z nowszymi pytaniami testowymi i byłam nastawiona na jutrzejsze kucie, nie jestem więc niesamowicie uradowana z okazji tego, że egzamin sam się przesunął. Tak czy siak, dzień był udany. Teraz przeglądanie zdjęć :)

Gdy wróciliśmy, Rysio przywitał nas przed domem. Wzgardził pasztecikiem, tajemnica szybko się jednak wyjaśniła, gdyż jest jeszcze jasno o tej porze, a sąsiedzi lubią zagadać, gdy widzą nasz powrót. Anna poinformowała Freda, że nasz wiecznie głodujący kot dostał od niej obiadek. Coś mi mówi, że to nie był jedyny jego obiadek w ten piękny poniedziałek.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.