186. Niewyspanie, rocznica, sztorm.

Wczoraj, czyli dzisiaj, nie mogliśmy zasnąć. Po skończeniu Trzech panów wróciłam do biografii Ciechowskiego Stelmacha porzuconej w zeszłym roku po pierwszym znurzeniu kilkudziesięcioma stronami lektury. Tak zeszło do wpół do drugiej w nocy. Fred siedział nad laptopem do trzeciej, potem wierciliśmy się oboje w łóżku, aż po nosach zaczął nas smyrać świt.

Pogoda jest zdradliwa, za oknem słoneczko, ale krótko po tym jak wstałam zaczął wiać bardzo nieprzyjemny wiatr. Przed południem Fred wyjrzał przez okno w kuchni i odkrył, że Katlin i Majk obchodzą złote gody — nad ich oknem wisiała taka informacja wypisana wielkimi literami. Skoczyliśmy do Termon, bo na szczęście od poniedziałku jest już otwarty lokalny gift shop. Wybraliśmy dla nich dyfuzor do olejków eterycznych w kształcie zmieniającej kolory lampy (Newgrange Living) i olejek o zapachu trawy cytrynowej. Wręczyliśmy im prezent od razu po powrocie, zastając tam przy okazji najmłodszą siostrę Katlin, która też wpadła z prezentem. Oczywiście musieliśmy posiedzieć w salonie na little chat o wszystkim.

Wiatr przerodził się w sztorm, który skutecznie unieruchomił nas w domu, zacina od południa, szeroko, przez cały kraj. Ryś po raz kolejny mnie zdumiewa ... wiedział o tym sztormie od samego początku, gdy tylko przyszedł z rana mnie obudzić w celu konsumpcji paszteciku. Po posiłku, zamiast zwyczajowego spaceru, zasiadł na parapecie i wpatrywał się w śliczne, prawie bezchmurne niebo. Poszedł spać na łóżko i dopiero po lunchu poprosił o otworzenie drzwi. Gdy południowy wiatr zawiał mu prosto w pyszczek, plany na popołudnie zostały przypieczętowane. W twarz?! Mówię wam, idzie sztorm, a ja idę spać.

Wczoraj łudziłam się, że zakończę Sagę puszczy, czytanie o podłości ludzkiej mnie jednak przerasta. Tylko Ochrona, zostało kilkanaście rozdzialików, codziennie poczytam tyle, ile dam psychicznie rady. Za to Lżejszy od fotografii (WL, 2018) zaciekawiła mnie, skończyłam podrozdziały 42-37. Mam nadzieję, że infantylność wypowiedzi córki Ciechowskiego, która spowodowała, że odłożyłam biografię na tak długo, nie pokona mnie za szybko. W czasie lektury mała przerwa na eklerka i cup cake, które po szóstej Majk przyniósł nam z rodzinnej imprezki przeskakując między kroplami sztormowego deszczu. Wiatr ma się nasilać do północy.