... jeśli nie liczyć tego, że pocztą przyszło moje prawko. Gdy po południu Fred pojechał popływać, próbowałam obejrzeć allenowski Crisis in Six Scenes, ale po drugim odcinku postanowiłam go odłożyć na inny, bardziej sprzyjający dzień. Za to długi Happiness (1998) Solondza obejrzeliśmy wspólnie po późnym obiedzie (spaghetti z sosem a la Fred). O matko, ryje banię! To Allen na nowe czasy, satyra na amerykańskie przedmieścia klasy średniej.
Gdyby nie niskie, grube chmury, byłoby jeszcze jasno.
Film sprzed dwudziestu lat to już raczej historyczna satyra. Od czasu jego realizacji w Ameryce pojawiło się nowe pokolenie.
OdpowiedzUsuń