809. Rozproszenie uwagi.

Gdzieś do godziny dziesiątej żyliśmy w przekonaniu, że Fred ma dzisiaj wolne. Niestety, dni się nam już mylą. Kochany musiał na popołudnie wyruszyć do Dublina. Po śniadaniu wypiłam kawę, wyszłam na spacer nad morze sama, w trakcie energicznej przechadzki dotarłam do plaży i wróciłam przez osiedle domków na kółkach jednocześnie przekazując mamie najnowsze wieści co u nas i u teściów.

Silnik 7 litrów, 825 koni — czyli nowy samochód Majka, mustang saleen. To jest też fascynacja mężowska, tymczasem mnie od rana intryguje kwestia narcyzów. Jak to początkująca fascynatka padam ofiarą niedbałości sklepów ogrodniczych. W tym roku dwa razy kupiłam narcyzy Jetfire, najpierw cebule-karły, potem kilka wysoko wyrośniętych cebul także podpisanych jako Jetfire, w co nie miałam powodu wątpić. Obydwie wersje kwitną na żółto z pomarańczowymi trąbkami. Kolor jest identyczny, ale mój drugi zakup nie może być Jetfirem. Jetfire należy do grupy cyklamenowatych, które zawsze mają po jednym kwiatku na łodyżce. Kultywar stworzony został przez Granta E. Mitscha w 1966 roku i wygląda tak, prosz: 

Ten drugi zakup jest najpewniej triandrusem (płatki układają się cyklamentowato, ale na łodydze są po 2-3 kwiaty), ma krótszą od Jetfire'a trąbkę, nie wygląda na karła, mocniej pachnie:

Nie mam nic przeciwko, tylko chciałabym wiedzieć kim jesteś :)

No i tak, Fred mnie opuścił, słoneczny dzień powoli zmierzał ku końcowi, jutro wysiadywanie uczelniane, więc postanowiłam pod wieczór obejrzeć coś ładnie niezobowiązującego, czyli wróciłam do Poirota z Suchetem i drugiego sezonu, 2.1, Samotny dom (1990). Trochę sobie przerwałam algebrą, ale ogólnie odcinek był spoczko, klasyczny.

Kochany właśnie wrócił (że też kot zawsze wie pierwszy!). Z powodów oczywistych rozmawiamy o Seanie Pennie i małżonek kończy długą myśl na temat głupoty Fiutina.