Od rana do wieczora, z każdą godziną bardziej deszcz, od pojedynczych kropel do gęstszej mżawki. To dobrze dla tych wszystkich przesadzonych badyli i małych istot wylatujących właśnie pierwszy raz z gniazd (koty robią marsowe miny gapiąc się na krople spływające po oknach; zmokłe szpaki od czasu do czasu przylatują na łatwy posiłek, albo bujają się na drutach zbite w grupę zmokłych kur wagi lekkiej). Po południu wyjechaliśmy do Termon na lunch (siedzieliśmy pod dachem o który bębniły gęstniejące opady; w restauracji luźno jak na sobotę) i szybkie zakupy spożywcze, poza tym zero przygód. Zamiast tego jest pogadanka z Usz o pieczywie (szwagierka akurat przebywa u swoich teściów) i zaproszenie do Niemiec od Perły, mężowskiego kumpla z lat bardzo szczenięcych. Ogólnie zamulam przed komputerem trochę kombinując w temacie pracy dyplomowej, a trochę łypiąc na drzewo genealogiczne. I takie dni też są dobre, nie mam nic naprzeciw. Chyba oboje jesteśmy w podobnym, lekko sennym nastroju, bo propozycja kina wieczornego nie padła z niczyich ust. Siedzimy i dokonujemy umysłowej obróbki przejawów funkcjonowania tego świata.
Ten deszcz to by się na Mazurach przydał. Trochę się zazieleniło ostatnio, ale nadal za sucho mamy.
OdpowiedzUsuńMazury kojarzą mi się z wilgocią i komarami, widać mylnie 😃
Usuń