Prezent od Pana Od Espresso:
— Jesteś śliczną dziewczyną, zagaduje mnie mąż siedząc przy kawie w Czarnej.
— To nie może być prawda, mówisz to pod wpływem ciastka (ciastko było pistacjowe).
Poszliśmy na kawę w mieście, bo Kochany ponownie wybierał się na basen, a ja chciałam wykorzystać ten czas do pracy na dwóch dużych monitorach. Siedziałam w Centrum, Kochany odezwał się o drugiej po południu, mokry tylko od deszczu, bo basen był zajęty dla grup wakacyjnych. W ciapie pogodowej pobiegłam w kierunku rzeki na umówiony obiad. Zjedliśmy, otarliśmy pyszczki, potem jeszcze kilka chwil spaceru na drugą stronę rzeki (chciałam zajrzeć do Waterstones w zasadzie nie wiem po co; okazało się, że chodziło mi o puzzle; mają nowe zestawy po 1000 części, na pewno kupię coś z Laurence King Publishing) i już wracaliśmy do domu drogą wzdłuż Boyne.
Po powrocie Fred zaczął rozkminiać, czy ten nasz kot właściwie dobrze widzi (czasami trzeba go zapraszać do michy, bo tak jakby ignoruje sygnały wizualne). Trochę mnie to zaniepokoiło, ponieważ ostatnio również miałam takie myśli (zauważyłam, że Ryszard nie za szybko reaguje na mój widok, gdy wracam do domu, pomimo tego, że widzę, że patrzy w moim kierunku).
Czy ja wiedziałam, że moja mama i świekra mają imieniny tego samego dnia? Nie przypominam sobie takiej myśli, ale rzeczywiście. Najpierw więc telefoniczna rozmowa z mamą Freda, potem z moją. Pod wieczór dobiega nas niespodziewana wiadomość o śmierci Sinéad O'Connor. Coś ten lipiec ma jakiś feler, obojgu nam dobry humor się zważył. Siedzimy w kuchni; Łysa też tu jest, śpiewa.
Prezentem są zdjęcia polskich krów?
OdpowiedzUsuń@Dariusz, ta :)
UsuńProblemy Sinéad O'Connor zaczęły się już w dzieciństwie. Te wszystkie dramaty z domu i placówek opiekuńczych to za dużo dla małego dziecka. To rzutowało na całe jej późniejsze życie, ukształtowało jej osobowość, wpływało na twórczość.
OdpowiedzUsuńNie wiedziałam, że Sinéad O'Connor była muzułmanką. Zaskoczyła mnie ta informacja.
Wraz z wiekiem koty coraz więcej śpią. Może dlatego takie zwolnione reakcje Ryszarda?
Zdjecia któwek przywołują wspomnienia. Dobre wspomnienia.
@MaB, częściowo też pewnie odziedziczyła różne problemy (np. chorobę afektywną). Sinéad szukała sensu tego co się dzieje z jej głową wszędzie, stąd jej islam. Wcześniej była księdzem, więc ... myślę, że przede wszystkim była trudna do podążania, bycia pożywką dla fanów (ci lubią stałość, zresztą stąd koncepcja niezmiennego boga). Jej stan psychiczny (jak dla mnie) jestem dobrym wytłumaczeniem ekscentryzmów. Bardzo cierpiała przez większość życia.
UsuńW dziecięcych snach uciekając przed krowami zaczynałam fruwać. Ale teraz jest pokój między nami, a nawet sądzę, że krowa jest "moim" zwierzęciem.
Nie dziwią mnie jej poszukiwania, lecz właśnie wybór islamu. Wydawała się taka niepokorna i to mi się kłóci z opinią na temat muzułmanów, którą posiadam.
UsuńCo to znaczy, że krowa jest Twoim zwierzęciem?
@MaB, islam nie jest dziwniejszy od innych wyznań, jako religia instytucjonalna tak samo pogardza kobietami jak chrześcijaństwo. W każdym obrządku Sinéad była buntowniczką niepasującą do grupy.
UsuńŻe jest moim :) Lubię krowy.
Ładny prezent :-)) A ja raz w życiu musiałam przejść obok krowy i nigdy wcześniej ani nigdy później nie pedzilam w takim stresie.
OdpowiedzUsuń@FrauBe, kiedy byłam mała, drogą przy której mieszkaliśmy stada bydła szły na pastwiska, a potem wieczorem z nich wracały, i ja zawsze się bałam, że spotkam młode byki, bo one lubiły rozrabiać (pewnie stąd się mi wzięły sny o lataniu). Natomiast krowy są po prostu duże i ciekawskie :)
Usuń