Wstałam bez bólu głowy. Ból głowy pojawił się kwadrans później i tak sobie został jakiś czas (pozbyłam się go pewnie na godzinę przez zakończeniem pracy, a zauważyłam to, gdy już stałam na schodach i czekając na Freda czatowałam z przygnębioną Bridżet).
Gdy dojechaliśmy do wsi okazało się, że miejscowość jest spowita w morskiej mgle, niezbyt zimnej, ale też mało podnoszącej na duchu (poza tym minęliśmy scenę grozy: na jednej linii telefonicznej siedział ptak wielkości drozda, chyba paszkot, a metr lub dwa od niego wielki ptak drapieżny; paszkot znieruchomiał i udawał, że go tam nie ma, albo, że ma ptasią grypę). Fred został jeszcze chwilę w ogródku i pomagał kilku poprzerastanym chwastami lawendom, ja odgrzałam nam rosół (dodając do niego lubczyku, żebyśmy się kochali ;)). Po takim obiedzie Kochany zaraz poszedł się zdrzemnąć, mnie też odeszły siły, ale musiałam odpękać swoje przy robieniu notatek na jutrzejsze krótkie zajęcia (piątek będę miała wolny, hip-i-hura, ale mogę powiedzieć co mam do powiedzenia jutro). Oczywiście odkładałam, ile wlazło. W ramach odkładania zadzwoniłam do rodziców, gdy akurat pan premier z panem prezydentem szli do Bidena (rodzice oglądali, jak zawsze). Fred też robi inne rzeczy, gdyż akurat ma siedzieć i pisać, więc wiadomo, że cienszko.
Lawendy na zimę nie przycina się do korzenia?
OdpowiedzUsuń@Dariusz, myślę, że przynajmniej usuwa się suche kwiaty, ale my tego nie robimy, bo późną jesienią na lawendę przylatuje do nas stado szczygłów.
UsuńNo ale co z tym paszkotem?
OdpowiedzUsuń@FrauBe, też chciałabym wiedzieć.
Usuń