... była ta noc, budziłam się kilkakrotnie i ciągle miałam sporo godzin do świtu. Lubię tak, odpoczywam, gdy czuję jak nocą czas zwalnia.
W pracy byliśmy zaproszeni do Centrum na świąteczny quiz. Poszło dobrze, obyło się bez dram; bez fałszywej skromności zapisuję, że to także moja zasługa — nauczyłam się sprawnie zarządzać grupą indywiduów. Jeszcze momencik i rozbrat. Odnoszę wrażenie, że o czymś zapomniałam, że brakuje jakiegoś papierka, który każą mi wysłać w piątek przed trzecią.
Po czwartej czasu lokalnego, gdy jechaliśmy do domu, przypomniał mi się dziadek Bronek. Wcześniej przetrawiałam sny o zmarłych, uzmysłowiłam sobie, że tylko dziadek Bronek z wszystkich moich dziadków śnił mi się tak wyraźnie. Ciekawe jest jak mój tykający łeb kalkuluje regularne odstępy czasu — wygląda na to, że Mózg obliczył, jakoby dokładnie w momencie, gdy siedziałam w samochodzie, mijało 22 lata od tamtego popołudnia. Mózg się jednak pomylił, źle zapamiętał datę; dziadek zmarł po piątej, ale szesnastego.
Głaskanie kotów, mąż podstawił mi obiad pod nos, A Taste for Death 04. O tej porze znowu jestem zmęczona. Nie jest to złe zmęczenie, raczej zwykłe przytarcie energii, jednak na pewno nie będę się mogła skupić na rozgrzebanej książce i nawet nie zaczynam tematu. Leżeć, patrzeć w sufit, nasłuchiwać, pomrukiwać.
Po takiej nocy z kilkukrotnymi przebudzeniami wstałbym raczej niewyspany i zmęczony.
OdpowiedzUsuń@Dariuszu, ilustruje to jakim jestem drzewkiem o dwóch czubkach ;)
UsuńMnie takie wczesne budzenie męczy... 😒
OdpowiedzUsuń@Tomku, wczesne to wiadomo, ale lubię budzić się w nocy i odkrywać, że mam jeszcze pięć godzin i są one tylko moje :)
UsuńMatko cudowna, gdybym w nocy się budziła i nie mogła zasnąć, to już dawno bym nie żyła...
OdpowiedzUsuń@FrauBe, tylko, że ja mogę zasnąć; bezsenność to jest inne odczucie, pełne niepokoju, a takie pobudki, gdy wiem, że zaraz zasnę i przebudzenie się jest po prostu okazją do doświadczania moszczenia się w pościeli są całkiem spoko (dla mnie ;)).
Usuń