Miau miau miau miau, taką piosenkę Kochany śpiewał rano kotu. Przed moją pracą poszliśmy z Fredem do Czarnej. W ciągu dnia byłam na jeszcze jednej kawie, tym razem w Pe, bo wpadła do mnie Wiki, jak zazwyczaj tu i tam wymięta. Umówiłam się też na kawę w poniedziałek, z Benedyktem i Teresą.
Imigranci przywracają mi wiarę w zdolności intelektualne człowieka. Dzisiaj Asmahan.
Wracaliśmy do domu przez TK Maxxa i Tesco. Po pierwsze, Ka ma urodziny, mąż chciał kupić prezent dla przyjaciela, po drugie zakupy spożywczo-chemiczne, trochę na zaś. Wróciliśmy do domu przed piątą, a tu ekipa nadal siedzi, dom opatulony styropianem, tylko przód pół na pół jeszcze bez kocyka; panowie przytwierdzając płyty do ściany robili hałas jak podczas przemarszu wojska, wyglądało to na akord. I znowu wszędzie syf, gościu jeden z drugim tną styropian na trawie, bez osłony. Ech, w głośnikach the Cure, gdy Kochany robi na obiad makaron z pieczarkami i serem w sosie pomidorowym. Styropianowcy skończyli o wpół do siódmej.
Zaprosiliśmy się do Ka na wieczór; siedzieliśmy przy torcie urodzinowym i herbacie, nie za długo, o jedenastej jesteśmy z powrotem w domu. Bardzo szybko minął mi ten tydzień, przez większość dnia sądziłam, że nadal jest czwartek. Zdałam sobie sprawę, że wszystkie moje aktualne lektury są raczej z tych trudnych, mówią o sprawach przykrych. Mózg wymiętolony rzeczywistością nie chce sie teraz tym zajmować, czyli aaaa, kotki dwa.
Fajne, chyba tego wcześniej nie słyszałem.
OdpowiedzUsuń@Dariuszu, ja również (tzn. znam tylko z wykonania Fredowego).
UsuńZ rozpędu jeszcze Tadka Niejadka Chotomskiej odsłuchałem :D
UsuńMam odsłuchać całą bajkę??? Całe 13 minut i 59 sekund?
OdpowiedzUsuńŚwiechno, ty to masz jednak wiarę w człowieka.
@Agniecha, ktokolwiek wpada na tego bloga, nic nie musi :)
UsuńAle wysłuchałam i jestem zadowolona, bo jednakowoż rewelacyjna obsada, fajna muzyka i na dodatek umieją mówić po polsku, co dziś zdarza się aktorom niezbyt często.
Usuń