Platforma blogowa miała wieczorem jakąś usterkę, nie mogłam wkleić zdjęć, więc zachowałam sobie wspomnienia do opublikowania na ten poranek.
Wczoraj dobrze spożytkowaliśmy pierwszą, pogodniejszą część dnia. Fred zrobił sałatkę i ruszyliśmy przed siebie z nowofalową Siekierą w tle, po drodze kupując w porcie krewetki. U Aś mąż, ubrany w fartuszek w folkowe wzorki, przygotował lunch, po jedzeniu poszliśmy we trójkę na spacer. Kilka razy tego dnia łączyłam się z rodzicami, bo tatko miał okrągłe urodziny. W czasie spaceru Fred kupił dwa steki wołowe, i już u siebie w domu zjedliśmy je na kolację. Wróciliśmy na chatę z Puchatkowym balonem, który teraz buja się w kuchni. W drodze na wieś padał deszcz.
Wstałam z poczuciem spóźnienia i niepokoju. Sączę herbatkę. Muszę wysłać do tłumaczenia suplement dyplomu, a ogólnie ogarnia mnie poczucie bezsensu działania. Ciekawe, czy dzisiaj w końcu dostanę papierologię z pracy w Polsce. Od dziewiątej mam kilka godzin online. Za parę dni kończy się maj, wtf?
___
edit piątek 14:18 Zapomniałam dodać, że wczoraj po powrocie od Aś Fred wyciągnął z szafy karmelowe cielaczki Polo Laurena dla mnie, na razie bez sznurówek, ale ważne, że pasują. Uśmiecha mnie nazwa cielaki, której używa Fred. W moim regionie nazywało się je po prostu welurami. Takie buty były modne na początku lat 90-tych, gdy chodziłam do LO. W naszym mieście można było po nich odróżnić uczniów szkół średnich od uczniów zawodówek. Zazwyczaj można było, bo ja np. ich nie miałam. Moje pierwsze welury :)
Kilka lat (mniej niż dziesięć chyba), a jak różnica. Za moich szkolnych czasów nie dało się po ubiorze odróżnić uczniów ogólniaka od zawodówki - wszyscy nosili to samo, co się udało zdobyć w sklepie :)
OdpowiedzUsuńCo druga dziewczyna z mojego LO chodziła w welurach, w tym czasie dziewczyny z zawodówki ubierały się bardziej kobieco, czółenka, sweterki w kwiatki i z perełkami, wielkie plastikowe spinki do włosów w kształcie kwiatków, itd. To była bardziej różnica w estetyce, niż ekonomiczna czy dostępności. Być może Twoja uwaga jest o panach z tamtych czasów, bo wydaje mi się, że dziewczyny można było dość łatwo odróżnić pod kątem pochodzenia i wykształcenia, co czyniło mnie dość ciekawym egzemplarzem (fusion wsi z ambicjami intelektualnymi).
Usuń