Z rana dalej leje i wieje, potem trochę lepiej (wieje bez lania). Od Katlin (wystawiłam na dwór nos na trzy minuty) dowiedziałam się, że Carmel to dziewczyna jej syna (Irlandia jest naprawdę mała), oraz, że wczoraj akurat siedziała na toalecie, gdy Ryszard wpadł się przywitać.
Pięknie rozkwitła mi orchidea, którą ponad półtora roku temu dostałam na pożegnanie w poprzedniej pracy:
Obchodzę się z nią bez ceregieli (kwiecie tym bardziej imponujące).
Fred ponownie jechał na nocną zmianę, tuż tuż za granicę, więc miał w ciągu dnia sporo czasu, i gadamy sobie, gadamy, gadamy. Ech, dobry dzień na reset.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.