Dzień jak co dzień. Gdy Fred przygotowywał się do wyjazdu, roleta w oknie kuchennym zjeb spadła ostatecznie, a ja szukając zasłony od Jot uderzyłam się drzwiczkami szafki w palec. Zasłona zawieszona, staw w kciuku spuchnięty, ja dumna z siebie.
W Polsce pada śnieg, Maksiu śpi obok mamy, Mruczysław poważnie choruje i jutro jedzie do weta. U nas wróble do spółki z kawkami i kilkoma gołębiami rąbią ziarno aż miło.
Myśli wędrują mi już do jutra, bo nieudany projekt w pracy jest jak bolesna narośl na tyłku, nie daje o sobie zapomnieć. Po wyjeździe Freda do Dublina zebrałam się w sobie do prasowania i oglądałam przy tym dodatki z dvd Father Ted.
Korci mnie, żeby po latach wrócić do robienia na drutach, szukam więc włóczek i wzorów na ponczo. Druty przywiozę pewnie dopiero z Polski, mam czas.
A teraz do papierów.
Sweter kiedyś zrobiłem na drutach, obszerny i łaciaty, bo z resztek różnej włóczki. Dawno temu. "Panna dziedziczka" leciała wtedy w TVP, albo "W kamiennym kręgu", coś w każdym razie z Lucélią Santos :D
OdpowiedzUsuńMi się marzy ponczo, drutowo obszerny, ale jednocześnie może być prosty technicznie. Ostatnio trzymałam druty w rękach z 5 lat temu, niby się nie zapomina, z drugiej strony nigdy nie byłam w tym dobra.
UsuńCzyli wystarczą oczka prawe-lewe i dużo włóczki, prosta sprawa. Też nie miałem żadnej wprawy - przed swetrem był tylko szalik dziergany w podstawówce, w IV czy V klasie, (zrobiony w połowie przez mamę).
Usuń