1005. Dobre nowiny, kawa, na pewno nie przed dziewiątą.

Sen kryminalny, ktoś kogoś chciał wysadzić w powietrze. Wspomnienie jest mocno zatarte, Kochany zerwał się o trzeciej nad ranem, żeby przygotować się do wyjazdu do Limerick i pamięć śniku zwietrzała mi po tym przedwczesnym przebudzeniu.

Ranek słoneczny i chłodny, typowa wrześniowa pogoda z niemiłosiernie zacinającymi wiatrami okrzepła i postanowiła pobyć. Rodzina gawronów na półumarłym drzewie we wsi grzała się w słoneczku niechętna tak od razu rozwijać skrzydła. Z tego chłodu przed pracą poszłam do kawiarni, żeby mieć kubek do ocieplania dłoni i jeszcze wepchnęłam w siebie ciastko z brzoskwinią. Już na wstępie w robocie na schodach złapała mnie Catrina i poinformowała, że dostali zgodę na przedłużenie mi kontraktu o rok. Będę w tym czasie szukała innej pracy i coś tam sobie dłubała. Git.Wyszłam na chwilę dorobić klucze do biur, pomimo wiatru w słońcu nie było tak najgorzej. 

Kochany nie pracował za długo, ale powrót w czasie jesiennych wykopków drogowych zajął mu znacznie więcej czasu niż planował. Korki, wszędzie korki, bo wszędzie remonty. Na obiad stek, potem zanurzyłam się po uszy w zdjęciach z wczoraj. Trzeba je przetrawić, bo już mnie Aś zaczepiała, że może byśmy we czwórkę (Aś ma gościa z zagramanicy ostatnio dobrze znanej) gdzieś się wybrali. No, a kto miałby się gdzieś wybrać, jak nie my? Fred lojalnie uprzedził jednak, że wcześniej niż o dziewiątej z łóżka nie zamierza się wygrzebywać. Przyjaciółka przyjęła to ze zrozumieniem. Mapa już została obczajona.