999. Spacer, lody, reflektory, słońce.

Kochany przyjechał nad ranem. Zanim małżonek zregenerował się po nocce, pokręciłam się po domku, zrobiłam małe pranie i poznałam starszego pana mówiącego akcentem z Donegalu, który z dwoma synami roznosi świątobliwe ulotki, a przed xmasem świąteczne kalendarze. Dzień był piękny, Ryszard dostał dyspensę na wyjście, a my po wczesnym obiedzie poszliśmy na spacer lodowo-kawowo-plażowy, na którym spotkaliśmy Anne z jej Majkelem.

Anne, która lubi pływać w morzu, objaśniła mi kwestię meduz na plaży — one tam lądują z takiego powodu, że już w zasadzie umierają, wcześniej odpadają im parzydełka i ogólnie, this is the end. Poza tym w czasie naszego spacerowania z tulaniem sporo rozmawialiśmy z Fredem o związku Ka & Jot, bo nas to porusza, widzimy, że sytuacja konfliktowa nadal nie jest zażegnana. Jot drąży i jak tak będzie dłubała, może się dodłubać, ale przecież jej tego nie powiem.

Po powrocie napitki we frontowym ogródku i ponad godzinne grzebanie się z polerowaniem reflektorów w naszym autku. Elstary takie piękne:

Ryszard prawie nie smarka i nieomal odzyskał swój koci tenor. Grzecznie stawił się na kolację antybiotykową, potem zgodziłam się na wypuszczenie go na noc (po usilnych namowach ponadgatunkowych). Małżonek musi wstać przed świtem do pracy, więc jest już w łóżeczku. Dobry to był dzień z moim Kochaniem.