1106. Szczepana.

Świętowanie spełniło swoją funkcję, przez ostatnie dwa dni zupełnie oderwałam się od zwykłości myślenia o rzeczach, które mi zalegały. Ale już wracać trzeba powoli, nie ma rady, Fred po południu wyleciał do domu. Jeszcze po śniadaniu wyszliśmy z Kochanym na krótki spacer po wiosce (było szybkie obczajenie cmentarza). Słońce świeciło przyjaźnie, ale pogoda stopniowo szarzała i gdy parę godzin później siedzieliśmy we trójkę na lotnisku we Wro, niebo było już zasnute chmurami.

Po powrocie do domu rodziców zaczęłam grzebać w genealogii. W głowie robiłam też plany na jutro, bo trzeba się trochę ruszyć, załatwić sprawy. Fred odezwał się wieczorem pokazując wygłodniałego Ryszarda pałaszującego kolację. Resztę poniedziałku spędziłam z rodzicami przed telewizorem, łypaliśmy na kryminały, jedliśmy sałatkę, rozmawialiśmy o genealogii (odkryłam, że jedna z moich praprapraprababek umarła jako żebraczka).