Szaro. Wygramoliliśmy się z betów niespiesznie. Był spacer po lesie i zapalanie zniczy na cmentarzu. Luś chciała się umówić na kawę, finalnie przyjaciółka miała gorączkę i lepiej było dla wszystkich, żeby po pracy poszła do domu (nie wnikam, co ona w tej pracy w ogóle robiła). W każdym razie po południu pojechaliśmy z Kochanym do Mozarelli 2.0 (fusion kuchni włoskiej, na czwórkę z minusem) i do Kota. Gdy siedzieliśmy przy kawie rozpadało się od serca i w takim deszczu wróciliśmy na domowy obiad. Mam nastrój końca wakacji (czas do następnych najchętniej przespałabym jak jeże zimę); Fred zabukował dwie nocki od środy w starej wozowni (o tej porze będę już w domu). Próbuję wyjaśnić mamie zasady języka irlandzkiego (sama wiem niewiele więcej). Oglądamy Columbo, 3.3. Wcale się mi nie podoba, że jutro lecę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.