Strony

czwartek, 2 listopada 2023

1417. Cz-czwartek.

W nocy tak mnie boli, że śnią się mi żyletki w gardle. W ciągu dnia nieco lepiej, chociaż szału nie ma. Wysprzątałam do końca Rysiową szafkę, teraz będą w niej herbaty i Fredowy zapas kawy na dni niepewne. Skontaktowałam się z niezależnym radnym, odpisał mi dość szybko, że wyda komunikat dla prasy o poruszonym problemie. Do Anne z kolei odezwała się lokalna posłanka Dáil Éireann (niższa izba irlandzkiego parlamentu) potwierdzając, że również zamierza odpalić kwestię progów spowalniających na najbliższym posiedzeniu rady (tym razem ze strony nacjonalistycznej Sinn Féin). Okazuje się, że w tym małym kraju sąsiedzi znają ludzi, którzy znają ludzi i jest to bardzo przydatne. Po obiedzie przespałam się z godzinę, obudziła mnie dopiero rozmowa Freda z Wu. Wieczorem dołączyłam do webinaru na temat języka irlandzkiego (Irish with Mollie), ale odpadłam po pół godzinie (złe samopoczucie sprawiało, że nie bardzo miałam ochotę się skupiać). W międzyczasie Ka do nas zadzwonił z kondolencjami, więc Fred miał okazję opowiedzieć całą historię od nowa (opowiadanie naprawdę pomaga). Oglądamy też Piosenki, które ryją banię. Jestem zmęczona czwartkiem, ale nie chce mi się spać.

4 komentarze:

  1. Widzę, że coś cię dopadło na porządnie. Oby lekarz przepisał cos, co pomoże w szybszym powrocie do zdrowia.

    Bastarda wydała właśnie nową płytę z repertuarem opartym na kołysankach - rzuć uchem, może ci podejdzie
    https://szamburski.bandcamp.com/album/lilith-abi

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. @Dariusz, moi rodzice już trzeci tydzień kaszlą, ale nie wiem, czy to jest to samo. Dostałam antybiotyk, bo się mi migdałki grzebią.

      Dzięki za link. Kliknęłam, to chyba nie jest muzyka na dzisiaj. Tyle, że dzisiaj mało co jest na dzisiaj, nie mam nastroju :(.

      Usuń
  2. Ja dziś obchodzę pierwszą rocznicę odejścia mojego Niunia. Ryczę. Tak łatwo nie mija...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. @FrauBe, nie mija jeśli ze zwierzęciem została stworzona więź. Generalnie, jak umiera ktoś kto jest ważną częścią życia, nie jest łatwo. A przecież grafik dnia był podporządkowany wybrykom tego kota, nasze wyjazdy zawsze były związane z myśleniem o kocie, podobnie szukanie nowego domu i wizyty w sklepach (gdy gubiłam Freda z oczu, wiedziałam gdzie go znaleźć - tam, gdzie kocie żarcie). Przytulam.

      Usuń

Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.