Trudno było się wyturlać z łóżka. Dobrze mi się spało, obudziłam się tylko raz, gdzieś po trzeciej, ale prawie natychmiast znowu zapadłam w sen. Kochany podwiózł mnie rano do pracy, po południu zaś udał się do własnej i wracałam autobusem. Po powrocie do domu musiałam przez jakiś czas uspokajać żołądek, zanim byłam w stanie coś zjeść (nałogowi palacze papierosów nie uświadamiają sobie jak bardzo śmierdzą; ohyda).
Zanim na dobre weszłam do domu zrobiłam fotkę narcyzowi dzielnie stawiającemu opór deszczom. Oto pierwszy rozkwitły Delnashaugh:
W temacie pracy: nie będzie tego, ma być tamto. Przyjęłam to ze spokojem, poinformowałam też zainteresowanych, że wczoraj aplikowałam na inne stanowisko. Zobaczymy, co się wydarzy i staram się za dużo na ten temat nie główkować, żeby sobie nie psuć nastroju. A dzień ogólnie taki, że oczy same się zamykają (większość wtorku siąpiło, w Centrum chłodno, bo wysiadło ogrzewanie, i wogle). Po zjedzeniu łazanek nic tylko bym siedziała przed ekranem i bezmyślnie szurała w MyHeritage. Fred już do mnie jedzie; tymczasem półleżę w małżeńskim łożu i klikam. Kątem leniwego oka zerkam, że na sobotę zapowiadają w Tcy 22°C.
Ładny. A pachnie intensywnie?
OdpowiedzUsuń@Dariusz, nie wiem. Na dworze jest ostatnio na tyle chłodno, że po krótkiej inspekcji od razu schowałam się w domu :)
Usuń