Dzień jak co dzień. Albo niekoniecznie, bo już odczuwam atmosferę przed podróżą, jestem tu, ale tak po kawałku odlatam gdzie indziej. Pogoda mętna, słońce przeplatane chmurami grafitowymi od deszczu. Mam szczęście mieć męża, który przywozi mnie z pracy (dzisiaj miał wolne) oraz kupuje 150 różnych cebul kwiatów, bo znalazł w Lidlu w jednym opakowaniu (jedna dalia, mieczyki, iksje, sparaksisy, irysy holenderskie oraz szczawiki deppego). Czyli z okazji wiosny mój królik domowy będzie kopał nory w trawniku ;) (a może jednak doniczki? muszę pomyśleć)
Został do odhaczenia jeszcze jeden dzień roboczy. Zaczęłam sprawdzać egzaminy, więc mnie trochę telepie, ale cuszzz. Staram się z telepaniem nie przesadzać, następny odcinek rzucawki jutro. Rozmawiałam też z mamą, organizacyjnie, bo nie zamierzam zabierać ze sobą całego majdanu, więc chciałam się upewnić, czy w domu rodzinnym mam jak podładować iphone'a. Chyba mam. To zmartwienie też odsuwam na później.
Aha. Też już jestem myślami przy wyjeździe :)
OdpowiedzUsuń@Dariusz, czyim i gdzie? :)
UsuńPrzy własnym oczywiście, na wieś do mamy :D Nawet od razu po pierwszym komentarzu przeszło mi przez głowę, że może trzeba to dodać. "Ale przecież nie pomyślisz - pomyślałem - że się tak przejmuję twoim wyjazdem".
Usuń@Dariusz, ani przez moment nie pomyślałam, że przejmujesz się wyjazdem obcej osoby, znanej Ci tylko z Internetu. Pytałam, czy to Twój wyjazd i gdzie (bo możliwych bliskich znajomych i możliwych kierunków masz tyle, co każdy).
Usuń