Pogoda nadal przetykana, rano nieprzyjemny deszcz (pewnie część tego odczucia związana była z chłodem domowym, bojler nadal milczał). Kochany wrócił do domu, gdy sama byłam gotowa do wyjazdu w drugą stronę, popukał, postukał, magia, bojler zadziałał, buzi, kocham go (męża mego), idę.
Zobaczyliśmy się ponownie po mojej pracy, Fred dotarł do CG, gdy już zamówiłam dla siebie sok z mango. Bardzo dobra decyzja, żeby zjeść obiad na mieście, żadnemu z nas nie chciało się nic robić, a tutaj same frykasy i miła obsługa (znajoma muzułmanka jest z miasta ... Szprotawy). Po posiłku spacerkiem wturlaliśmy się do parkingu przy King St, jeszcze na chwilę do Lidla (siedziałam w samochodzie i czekałam, bo mnie słabość wzięła poobiednia) i do domu. Na chacie poczęliśmy wydzwaniać: Kochany odzwonił do Zbynia i za bardzo nie dał mu dojść do słowa, a ja zadzwoniłam do tatki z zapytaniem "jak tam". Tatko podłapał irlandzkie ya know yourself :D. Sure, I do, ale i tak dowiedziałam się czegoś nowego: mama ma ochotę wyprowadzić się z Polski z uwagi na sytuację polityczną. Gdy zapytałam tatkę, czy rzeczywiście, mama pojawiła się w tle bardzo zadowolona. I teraz taka sytuacja, że mama woli Niemcy, tatko optuje za Czechami. Co robić? :D
Wieczorem nadrobiliśmy z Kochanym kilka starych Masochistów Miecia (m.in. Powrót wabiszczura), co spowodowało, że dzisiaj nic pracowniczego nie nadrobiłam. Nie czuję ani odrobiny wyrzutów sumienia :E
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.