Na środę mieliśmy plan działania energiczny: trzeba posprzątać to, czego się do tej pory nie posprzątało. Założenie wstępne jest takie, że goście będą raczej chcieli coś zobaczyć, więc Fred miał kupić produkty śniadaniowo-kolacyjne, podczas gdy ja zamierzałam udawać, że umiem sprzątać. Łazienka, odkurzanie, blaty kuchenne. Ale zanim to wszystko nastąpiło, rozmawiałam z tatą (i nagrałam go dzięki aplikacji w laptopie, technologia z nami). Skupiliśmy się na latach 50-tych, muszę tego posłuchać jeszcze raz, żeby wiedzieć jakie pytania zadać następnym razem. Z nowości pozaprojektowych, tatko przekazał mi smutną wiadomość: mąż naszej polskiej sąsiadki umarł po dłuższym jakimś niedomaganiu. Szkoda Stefy, dobry z niej człowiek, teraz będzie jej jeszcze ciężej, jej mąż też dobry człowiek, wiele zwierząt go lubiło, a jak tatko złamał nogę, to też dużo mamie pomógł z transportem.
Sprzątanie szło mi tak sobie. Kochany wyjechał po zakupy i wtedy właśnie wydało mi się, że lodówka przestała działać. Na całe szczęście to były tylko moje zwidy. Ale coś się w kuchni przepaliło niewątpliwie, mam nadzieję, że nic istotnego. Mąż wrócił z zakupów z prezentem dla mnie, kolejnym kapelutkiem Seeberger, tym razem czarnym bucketem w czerwone i szare liście; będzie super na tę jesień. Poza tym, gdyby lodówka jednak padła, to będziemy jeść na mieście ... z tym facetem nie zginę :D
No to już po nas, powiedział dziadek Freda, francuski komunista, gdy ideowo wrócił po wojnie do (k)raju, i zobaczył jak jest pięknie. Takim wspomnieniem rodzinnym podzielił się ze mną Kochany, gdy on robił obiad, a ja się opierniczałam przy laptopie i rozmawialiśmy o moim projekcie wspominkowym.
Krótka rozmowa uaktualniająca z Usz była, że pada, że dwanaście stopni mamy i jutro będzie wiało, więc tego, żeby trzymali się poręczy. W głośnikach ostatnia płyta Rolling Stonesów.
___
edit 22:00 Obejrzeliśmy Samotność we dwoje (1968), z Horowianką, Voitem i Gogolewski. Szczególnie ten ostatni błyszczy.
Na razie to jest najnowsza płyta Rolling Stonesów, mam nadzieję, że nie ostatnia, bo Hackney Diamonds jest świetne i nie przeszkadza mi nawet, że od czasu do czasu mam jakby deja vu i słyszę fragmenty ich starszych utworów, bo po pierwsze, to nadal są ich utwory, a po drugie, płyta nie brzmi jak coś, co już nagrali mimo chwilowych podobieństw.
OdpowiedzUsuńMam jeszcze kilka takich planów awaryjnych na wypadek drobniejszych i mniej drobnych awarii, które jak sądzę, powinny nas jednak ominąć, zatem służę uprzejmie ;-)
@Woland, szczególnie gdy weźmie się pod uwagę średnią wieku twórców, I'm impressed ;)
UsuńKocham Cię <3
Dwanaście stopni to już chłodnawo.
OdpowiedzUsuń@Dariusz, i jeszcze trzeba dodać wiatr. Są pierwsze efekty, gościni się nam wychłodziła.
Usuń