958. Ostatni dzień.

I przyszedł kolejny sierpień, czas irlandzkich zbiorów. Ryszard dwa razy w nocy dojadał, musiałam mu otwierać drzwi od sypialni, księciuniowi włochatemu. Potem trochę narobił nam strachu, bo długo spał w budce w ogrodzie, o czym sądziłam, że mu się raczej nie zdarza (ostatnio leżakował tam długo, gdy był bardzo chory, 2 lata temu). Rano w tle Pamiętnik z powstania warszawskiego Mirona w wykonaniu Mateusza Pospieszalskiego (2009), ale nie bardzo słuchałam, bezdennie głupi rozlew krwi wydaje mi się dzisiaj jeszcze głupszy.

Teściowa chciała nakupić sobie cheddarów, więc udaliśmy się do Tesco i Lidla, potem Fred zaparkował na miejskim parkingu i poszliśmy połazić po mieście, zrobić trochę zdjęć. Dzisiaj jest bank holiday, więc w Il Forno był niezły tłok, ale znalazł się stolik dla naszej trójki i zjedliśmy tam obiad. Jak zwykle trochę pizzy z karczochem przywiozło się ze mną do domu na kolację. 

Zdążyliśmy przed deszczem, popołudnie było mokre, szare i senne, nawet poszłam na trochę w kimono. To ostatni dzień pobytu teściowej, jutro skoro świt wyrusza do Polski. Chyba jest zadowolona. My w zasadzie też, bo bywaliśmy z nią tu i tam, ze swej strony dodam, że dobrze było ją lepiej poznać. Ale kabaret Neo-Nówki oglądamy cichcem, gdy teściowa bierze prysznic. Potem, gdy jest już w łóżeczku, we trójkę słuchamy płyty Ta nasza młodość ze zbioru Piwnicy i rozmawiamy luźno o mało kontrowersyjnych sprawach. Na lodówce nalepka z przypominajką: "zastrzyk".