Ładnie zaczęty dzień, otwarcie okna, sen, kocie śniadanie. Mięknę na starość. Zauważywszy kiełkujący czosnek, zamiast go zjeść, natychmiast posadziłam przed domem. Po kawie wyszłam na dłuższy spacer (do tamtej wydmy — nowy, niezbędny dla zdrowia psychicznego dystans). Morze skrzy się, poprzedni przypływ zostawił dziesiątki jesiennych lwich grzyw, aktualny przywlókł kolejne:
Kraciasty od przedpołudnia w Nowej Aleksandrii, najpierw wędrował po mieście w poszukiwaniu kawy, potem rozgaszczał się u mamy, stamtąd zadzwonił, żeby mi pokazać prezent dla mnie od teściowej (złote kolczyki). Nie spodziewałam się. Ryszard też dostał prezent (dwie obróżki).
Po południu pod muzykę Taste i Thin Lizzy układam. Układam i układam. Puzzle naprawdę zajmują umysł i relaksują. Oczywiście nadal nie ułożone, ale kot już jest ;). Poza tym, dzięki puzzlom zapomniałam o praniu w ogrodzie i wyszłam je zebrać dopiero o zmroku. Dobrze się stało, chyba pierwszy raz tutaj mogłam zaobserwować latającego nietoperza.
Biedne meduzy.
OdpowiedzUsuńBiedne, niestety nic nie mogły poradzić.
Usuń