Noc przespałam nawet dobrze. O dziewiątej byliśmy już oboje na nogach, ja po śniadaniu, Kochany w trakcie kawy. Plan dnia zrobił się stacjonarny. Przechodziłam większość środy w szlafroku, Fred przy laptopie, klikał i słuchał. Zaczęłam czytać Śmierć w przebraniu Caroline Graham (Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, 2005), książkę, którą kupiłam wieki temu w Marino, za 29,90, nie mając jeszcze pojęcia o serii Midsomer Murders, i której czytania nigdy nie dokończyłam.
Obserwowaliśmy codzienne życie zwierząt, tutaj Malineczka, starenia już, do snu układa się jak wielbłąd:
Śmierć w przebraniu czyta mi się świetnie, jestem w jedenastym rozdziale.
Wszystkie kryminały Caroline Graham były niezłe, chociaż z tego co pamiętam jej sierżant Troy nie był tak sympatyczny, jak ten z ekranizacji.
OdpowiedzUsuń@Dariusz, najbardziej podoba się mi w książce to, że postacie są głębsze, przez co nie tak irytujące jak w serialu. No i jest coś więcej poza intrygą kryminalną, jest tło (czyli dużo liter, już sobie wyobrażam krytykę, że intryga ok, ale tyle stron trzeba przekartkować :D :D).
UsuńCiekawe, może warto sobie poczytać tę Graham. "Midsommer Murders" oglądamy w domciu w telewizorze jak wiadomości. Codziennie, i chyba nawet nam już nie przeszkadza, że widzieliśmy je wielokrotnie. :-D
OdpowiedzUsuńBo skoro BBC1 puszcza ten serial właściwie na okrągło, to czego mamy sobie żałować.
Czytam teraz Hołowni "Boskie zwierzęta". Mówiąc szczerze, nic nie wiedziałam na temat człowieka, a im bardziej czytam, tym bardziej go cenię. W aspekcie zwierząt na pewno.
@Agniecha, serial to taki przyjemny odmóżdżacz w moim stylu (bo są różne odmóżdżacze serialowe, ale tylko niektóre toleruję). Z lektury wnoszę, że książki są od odcinków ciekawsze (i oczywiście mam ochotę obejrzeć jeszcze raz odcinek z intrygą, którą obecnie czytam, żeby porównać treści).
UsuńNie czytałam żadnej książki Hołowni, a ponieważ za nim nie przepadam, nie wiem czy szybko sięgnę po cokolwiek jego autorstwa :)
Napiszę Ci tak. Mnie też się wydawało, że za Szymonem H. nie przepadam. I chyba nadal nie jest moim idolem. Ale napisał bardzo wartościową książkę na temat podejścia ludzi do zwierząt zahaczając o kontekst chrześcijański. Mądra to książka. A dlaczego w ogóle zaczęłam o tej książce? Bo z taką czułością napisałaś o Malineczce. I mi się skojarzyło.
Usuń@Agniecha, Malineczka jest kochanym psem :) Może nie typem intelektualistki ;), ale to nic nie szkodzi.
Usuń