Wstałam po siódmej. Pada. W szlafroku zaplątał się mały pająk, chodziłam tak z nim z godzinę, aż zauważyłam panikarza. Kochany jeszcze w łóżku, zaraz go zapytam, czy chce kaffki :)
___
edit 12:00 zrobiłam całkiem fajne śniadanie (guacamole zniknęło zadziwiająco szybko), ryjki otarte; Perlisty zadzwonił, więc trwa ostatnia w tym roku rozmowa z przyjacielem, który twierdzi, że ma plan przyjechania do nas za kilka miesięcy, żeby nam tutaj zamieszać (i dobrze) oraz mję o czytniku opowiada, co to go ma (kindla) i że lubi Zbrodnię i karę. Cuszzz. Coś czuję, że jedziemy na kaffkę.
___
edit 15:50 Wyjechaliśmy do Aury (której może nie było w pracy, a może chowała się w kuchni) i wypiliśmy ostatnią kawę na wyjeździe w tym roku. W drodze rozmawialiśmy o różnych rzeczach, np. gdzie moglibyśmy mieszkać. Okazuje się, że Niemcy zachodnie byłyby dobrym miejscem dla nas obojga, albo ewentualnie Berlin, Szwecja, południe Francji blisko Alp, Madryt. I o Rysiu też wspomnienia się pojawiły, bo cały czas siedzi nam to na sercu i wątrobie (mam nadzieję, że jego zabójcę już pokarało). Po kawie poszliśmy do Tesco, wg planów po mleko na naleśniki i ser halloumi, w wykonaniu trochę więcej tego dobra się nam naniosło, ale wszystko to w zbożnym celu noworocznej konsumpcji. Pogoda zmienna, grudzień-plecień, deszcz i słońce, góry Mourne skryte pod grubą kołdrą chmuromgły. Jesteśmy już w domu. Kochany dodzwonił się do Krakusów i rozmawia z Krakuską na tematy takie, jak młodzieży chowanie i nowe rządy oświatowe (Krakuska jest zdania, że po czarnkach i nowaczkach już tylko słońce, bo trudno jest bardziej wszystko zaorać). Nowy rok, musi być lepiej, ramen. A ja robię kolażyk grudniowy, o:
niedziela, 31 grudnia 2023
1476. 31122023.
___
edit 21:50 Po późnym obiedzie pojadając słodycze zrobiliśmy sobie seans całkiem świeżego filmu, Przesilenia zimowego (2023) z Paulem Giamatti.
___
edit 23:25 Jestem po prysznicu, nowy rok może przychodzić ;) O jedenastej zadzwoniłam do rodziców, wznieśliśmy toast, my herbatami, rodzice Jägermeisterem (to kto tu jest emerytem?).
___
edit 00:13 Przed północą zadzwoniła do nas świekra z życzeniami. Włączyłam koncert NYE Dublin z zamku, żeby mieć orient, kiedy przychodzi nowy rok. Tak więc przywitaliśmy go z zespołem Picture This, herbatami i w towarzystwie moich rodziców obecnych na whatsappie. Happy New Year :)
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)

Czytanie "Zbrodni i kary", i w ogóle Dostojewskiego, powinno być karą za zbrodnię.🙈
OdpowiedzUsuńSzczęśliwych dni w 2024 roku!
🍀❤️🍀
@maskakropka2, a ja tam przeczytam, ściągnę na czytnik i zobaczymy jak mi pójdzie :D
UsuńSzczęśliwego 2024, zdrowego i pełnego pięknych zaskoczeń.
w ten ostatni dzień 2023 życzę Wam dużo dobra w nowym roku i wspaniałych chwil i spokoju, zdrowia i życzliwości i leniwych poranków :-)
OdpowiedzUsuń@Teatralna, nie wiem, czy życzyłabyś sobie leniwych poranków, więc życzę Ci takich poranków, jakie pragniesz. Zdrowia, wiecznej młodości, ceramiki, miłości, podróży :**
UsuńMnie zostało jeszcze w tym roku sałatkę zrobić, ale się zasłuchałem w Zemście (Wieńczysław Gliński czyli Dyndalski pisze właśnie list, który mu dyktuje Krzysztof Kowalewski czyli Cześnik Raptusiewicz; świetna obsada) i czekam na koniec, bo nie mam radia w kuchni.
OdpowiedzUsuń@Dariusz, u nas będzie normalny obiad (piersi kaczki, kupne gnocchi szpinakowe, surówka z marchewki).
UsuńCiekawie brzmi. Słuchowisko można kupić na cd?
Kupić raczej nie, ale warto sprawdzić, czy nie ma w archiwum Polskiego Radia dostępnym on line
UsuńTeatr Polskiego Radia
https://podcasty.polskieradio.pl/podcast/227
A tutaj masz rzeczy starsze, z lat 50. zeszłego wieku
Archiwum Teatru Wyobraźni (polecam odcinki Teatru Eterek)
https://podcasty.polskieradio.pl/podcast/346
Teatr Uniwersalny Eterek: O strasznym wujaszku czyli Mundziowe dary
Usuńhttps://podcasty.polskieradio.pl/track/35e6dce9-e04d-41ad-bb29-4863cdaaf4b2
@Dariusz, pierwsze widzę, ale sztos :D
UsuńDużo tego słuchania, będę miała do prasowania.
Mnie po powrocie z sanatorium jakoś ciulowo. Robię dobrą minę do złej gry, ale jest mi smutno.
OdpowiedzUsuń@FrauBe, zrozumiałe to jest dla mnie. Zazwyczaj gdy wracam z urlopu, zbieram się przez kilka dni (z wiekiem ten czas zaczął się wydłużać :)). Uwierzysz, że w Kuchniosalonie mamy jeszcze dwie walizki wybebeszone tylko do połowy? Staram się robić jakieś miłe plany na później, to czasem pomaga.
UsuńMimo wszystko, dobroci na nowy rok i obyśmy się znowu spotkały gdzieś w drodze.
Uwielbialam Zbrodnie i Kare kiedy ja przeczytałam w ósmej klasie. Słyszałam, że ciągle daje radę 😉
OdpowiedzUsuń@innygłosie, ja nie przeczytałam, ale książka jest na mojej liście na ten rok :D
UsuńTo byłam ja, innyglos.
OdpowiedzUsuń