Nie chciało mi się, ale musiałam wstać o ósmej, żeby się ubrać i po sąsiedzku zajrzeć do Junony. Grubasinka już na mnie czekała na schodach. Oczywiście z mojej perspektywy krople homeopatyczne to bzdura na resorach, ale kotu i tak trzeba dać jeść, a skoro Anne chce się trzymać jakiejś tam nadziei, nie będę jej nauczała i oświecała.
Na śniadanie usmażyłam sobie makaron na maśle. Kiedy byłam dzieckiem, babcia Mania pytała, czy mam ochotę na makaron na maśle i oczywiście zawsze miałam, to takie moje comfort food. Zadzwoniłam do mamy zapytać jak tam. Nie zalewa ich, nie spodziewałam się niczego innego, bo rodzice mieszkają przecież w Cudownym Miejscu. Ale porozmawiałyśmy kogo i gdzie zalewa, jakie są prognozy, i tak dalej. Barycz już się spiętrzyła, są lokalne podtopienia. Zerkam na Wyborczej relację sobotnią.
Po kaffce będzie wyprawa spożywcza.
___
edit 15:00 Zupełnie niechcący przejęłam mężowską czapkę typu garnek, wełnianą, Ralpha Laurena zresztą. Się okazało, że mi pasuje idealnie, jak Bounty w Co ludzie powiedzą. I cóż, byłam z Fredem w mieście, akurat obchodzono National Services Day (nie wiedzieliśmy wcześniej): przy porcie zamknięta droga, jacyś ludzie ze sztandarami, jakiś kobziarz, w polskim sklepie sporo ludzi, i w ogóle. Nic to, już jesteśmy z powrotem, z zapasem zielonej herbaty i innych bardzo ważnych rzeczy. W głośnikach Beastie Boys; mąż założył fartuszek.
___
edit 19:00 Szef kuchni zaserwował linguini z sosem pomidorowym z mascarpone i co tam było pod ręką. Bardzo smaczne. Junona nakarmiona, ja nakarmiona. Kochany zadzwonił właśnie do Perlistego. Zaskoczenie, bo przyjaciel jest w tej chwili w Miasteczku. Prądu nie ma, Perlisty czeka na rozwój sytuacji (w 1997 całe Miasteczko przykryła woda). Kochany znalazł też informację, że w Karkonoszach zalewa Luční boudę, czeskie schronisko niedaleko drogi, którą pokonaliśmy w czerwcu.
___
edit 22:05 Zrobiliśmy sobie z Kochanym seans sentymentalny. Chłopaki nie płaczą (2000) przecież już oglądaliśmy, ale Fred zamówił w Empiku nową płytę dvd i było oglądanie klasyki. Przy okazji do zaparzania herbaty pierwszy raz użyłam starej prasy francuskiej (kilka dni temu znalazłam ją na szafce kuchennej, była schowana w oryginalnym opakowaniu firmy krzaczek; zmyślne i skuteczne urządzenie). Czytam o zbiorniku Racibórz Dolny oraz o filmie Teczka Ipcress (1965).
Mnie krople homeopatyczne uratowały, więc mam inną perspektywę.
OdpowiedzUsuńMartwię się powodzią, bo mam w rodzinie takich, którzy wybudowali dom na terenie zalewowym. Bo działka była tania.🙈
@maskokropko2, właśnie o tym m.in. rozmawiałyśmy z mamą, że ludzie nie przyglądają się topografii i tylko niska cena ma dla nich znaczenie. Czyli są raczej mało zamożni, ale instynktu samozachowawczego człowieka żyjącego z przyrodą też się już pozbyli. Podwójne bubu.
UsuńAha, to dobrze. Widziałem w nocy te homeopatyczne krople i nawet się lekko zdziwiłem, ale uznałem, że lepiej się trzymać w komentarzu bezpiecznego tematu pogody :D
OdpowiedzUsuń@Dariuszu, taki sam temat jak każdy inny, choć łatwiej go poruszać, jak nas to osobiście nie dotyczy :) Junonie jest dokładnie wszystko jedno, zajada ze smakiem, w końcu w buteleczkach jest tylko woda, jedna buteleczka ma napis A, druga B, cała różnica. To jej nie zaszkodzi. Procedury z placebo są głównie dla Anne, żeby lepiej się poczuła. Pewnie trzeba było na homeopatyki nieźle wybulić, ale tak to jest z nadzieją.
UsuńHomeopatyki to kwestia wiary, a o wierze nie czuję się na siłach dyskutować i w sumie nie czuję potrzeby.
Usuń@Dariuszu, dlatego dyskutuję tylko wówczas, gdy ktoś mi wciska, że to medycyna :)
Usuń