Strony

czwartek, 7 listopada 2024

1787. Z ciemności do jasności.

Bardzo niespokojnie spałam, po próbach wyciszenia zapadałam się w podusię, żeby po krótkim czasie znowu się wybudzić. Wstałam przed budzikiem, wyjrzawszy przez okno przywitałam się z Bánem, który właśnie polował, tzn. siedział przycupnięty, skupiony przed górką Rysiową. 

Nos mam nadal suchy; wczoraj obniżyłam temperaturę na termostacie o dwa stopnie, bo może o to się rozchodzi. Zresztą, znowu kaszlę, też jakby z przesuszeniopodrażnienia.

Po powrocie z pracy (Kochany mnie podwozi) gulasz wołowy z kaszą gryczaną, potem kaffka z Brazylii, kilka raffaello i najnowszy filmik Gosi ze Szkocji o niczym. Po tych procedurach pokrzepiające spanko, najpierw z Kochanym, potem pojedyncze, pobudka, przegląd zadań na jutro, wieczorem rozmowa z rodzicami (znowu zajmują się polityką), aktualizacje (Rozalka bierze tabletki na wątrobę). Dopiero potem przypomniało mi się, że miałyśmy się spiknąć z Safron, napisałam do niej z przeprosinami, ale na szczęście ona też zapomniała. Za to może zrobimy sobie spotkanie w trójcy przed przerwą świąteczną, mam zaproszenie; to będzie czas tuż przed przesileniem, może też przed wylotem ... zmierzamy ku lepszemu, tam gdzie stoję, jest słońce. Kochany zapuścił Talking Heads.

4 komentarze:

  1. Dziś też miałem przerywany sen. Brat się budził co godzina, brał telefon, pomstował, że to jeszcze nie pora pobudki, a na koniec wstał chyba o czwartej i włączył komputer.

    OdpowiedzUsuń

Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.