1857-1858. Wolne/zajęte.

Czwartek
Kochany zawiózł mnie do pracy i zabrał z niej wczesnym popołudniem (mam dobrze w życiu). Do tego pogoda łagodna i słoneczna. Po trzeciej obiad zrobiony przez męża i Morderstwo najgorszego sortu (1964) oglądane z przerwą na jedzenie. Po wszystkim drzemka. Potem gadamy i gadamy, ociągam się z prysznicem, bo gadamy. Jeszcze chwila dla najnowszej Gosi ze Szkocji. Późnym wieczorem skończyłam czytać Pięćdziesiątkę Ingi Iwasiów (Wielka Litera, 2015). Kochany dostał tę książkę od swojej byłej dziewczyny; okazała się całkiem ciekawa. I pewnie przez mielenie wątków fabuły słabo spałam, choć sny miałam od czapy: śniło mi się, że przewoziliśmy z Kochanym koty. Samolotem. Ratowaliśmy je, one o tym wiedziały i były bardzo grzeczne. Budziłam się kilkakrotnie, przetykając myśli o książce dziwnym śpikiem wędrownym.

Piątek
Gdy ostatecznie otwarłam oko, była 7:40. Jeszcze myślenie o lekturze, układanie sobie planu czytelniczego z książek papierowych; na śniadanie resztki z wczorajszego obiadu; Kochany wstał trochę później i od razu miał wspaniały pomysł: pojedziemy na plażę, potem do El Paso na obiad i kawę. Wszystko to stało się prawdą, najpierw jednak wysłałam list motywacyjny (Szef sugerował abym to uczyniła pronto). Ka zadzwonił, jest trochę chory, ale może wpadnie jutro pomóc Fredowi w przestawianiu mebli.

Błękitna plaża niewyraźna, jej kontury rozmazane, małe klify jeszcze jako tako widoczne, ale gór w tle brak, nikły ich kształt przysłonięty mgłą można wziąć za miraż. Na dodatek był właśnie szczyt przypływu, który zabrał nam plażę, gdy dochodziliśmy do domu przy falochronie. 

Do tego wiatr w twarz, gdy wracaliśmy do samochodu. A skoro plaży brak, nie zatrzymaliśmy się w porcie po drodze, tylko od razu pojechaliśmy do El Paso. W suszarni dostał się nam stolik w najdalszej głębi borsuczej jamy; mój obiad składał się z uramaki z awokado:

W zakątku kawowym w oknach zniknęły już malowane historie świąteczne, i czego ja się dziwię, przecież za dwa tygodnie wiosna; napoje jak zawsze bardzo dobre i ładnie wyglądające; rozchodziłam się w szwach, więc zamiast naleśników mała kulka o smaku biscoff:

Przed powrotem do domu zrobiliśmy zakupy; pod Tesco wpadliśmy na Jot z chłopcami wracającymi ze szkoły, streściliśmy jej wypadki nasze piątkowe. Chwilę później jakiejś starszej pani spodobało się moje bujanie w takt fragmentu Nie ma wody na pustyni. Ludzie bywają tacy mili, gods bless her heart, pani miała lat ze sto. 

Po czwartej jesteśmy w domu; mam czas na wszystko. Zaczęłam czytać Autostopem przez Galaktykę Adamsa; w wieczorynce Cienie i mgła (1991) Allena.