I pięknie. Po późniejszym śniadaniu wypuściliśmy się na spacer. Nie szliśmy tędy od kilku tygodni, więc choć to tak blisko, umknęło nam, że z wroniego drzewa oderwał się całkiem spory konar. Podeszłam zobaczyć jak to wygląda, czy przypadkiem jakaś ptasia hacjenda nie zleciała razem z nim; najwyraźniej nie tylko ja byłam zaciekawiona, pod konarem gniazdko już zdążył uwić sobie Mleko, który najpierw łypał na zbliżające się figury jednym okiem, po czym rozpoznawszy kto zacz, wylazł się przywitać tego dnia jakże pięknego:
Kochany musiał zajść do ośrodka zdrowia, żeby się dowiedzieć, co ma dalej robić (pobranie krwi w poniedziałek). Skoro to już zostało odhaczone, poszliśmy w przeciwnym kierunku, na rozsłonecznioną plażę. Przypływ właśnie zakręcał. Znaleziska różne:






Wronim drzewem jest tuja?
OdpowiedzUsuń@Dariuszu, tuja kojarzy mi się z niezbyt wysokimi "tutkami" sadzonymi przez Polaków w rzędach przy płocie (żywotniki koreańskie są raczej niewysokie), a to są dwa duże drzewa, prawdopodobnie żywotniki olbrzymie (tak zakładam, chociaż pewności nie mam).
UsuńNo tak, ta nowa badziewna moda to takie krzewy na trawniku pod płotem. Ale u mnie miejscami nadal rosną tuje sadzone jeszcze przed wojną i to są właśnie drzewa.
UsuńŚliczny kociak! I imię uzasadnione.😊
OdpowiedzUsuń@BBM, kiedy robię mu zdjęcia w słońcu, zawsze jest rozmazany i wygląda jakby fosforyzował :D Miły sąsiad :)
Usuń