Postscriptum #1841.

W minionym roku zaliczyłam 12 lotów nad Europą w tę i z powrotem (styczeń, marzec/kwiecień, czerwiec, sierpień/wrzesień, październik, grudzień). Nareszcie wróciłam do ukochanych Karkonoszy, i to na trzy glorious days (czerwiec), poza tym spotkaliśmy się z kolejnym blogerem (Pan Od Espresso, super gość). Było też sporo mniej wysiłkowego łażenia (Czarna Góra w marcu, testowanie nowych butów), wykorzystaliśmy w tym celu nawet naszych gości (klify Moheru w styczniu, Grobla Olbrzyma w maju), usilnie też wracałam do dublińskiego ogrodu botanicznego (trzy razy). Wylot wrześniowy był związany z chęcią zobaczenia na scenie Jerzego Stuhra i Braciaka (nic z tego nie wyszło).

A skoro mowa o kulturze, byliśmy w tym roku na jednej operze (Salome), oraz sześciu koncertach o dużej rozpiętości stylów (w marcu Bach, w kwietniu PMJ czyli XX-wieczne retro, w czerwcu Damo & Big John oraz Spółka, obydwa w plenerze, obydwa folkowe, październik kameralnie z Voo Voo, listopad nieomal stadionowo z Nickiem Cavem). Nie pojechaliśmy na kolejny festiwal O'Czytani, mieliśmy wówczas gościa, ale jeszcze bardziej plan wydarzenia był dla mnie raczej nieciekawy.

Książki to bardziej udany fragment minionych dwunastu miesięcy. Na początku roku postanowiłam sobie, że przeczytam przynajmniej z pięćdziesiąt pozycji, wyszło 62, w tym 15 po angielsku. Czytnik listy nie zdominował (10 książek w czytniku + 11 audiobooków), ale niesamowicie zaostrzył mi apetyt. Wróciłam! :)

W temacie ogrodowym: straciłam mnóstwo cebul narcyzów i nie mam ochoty na kontynuację tego ryzykownego hobby (serce mi pękło po utracie Pipitów, poddałam się), ale cebule zostały zaopiekowane na zimę. Nowy rok jest pod tym względem niewiadomą. 

2024 był również rokiem ważnych zmian kawowych. Kochany przerzucił się prawie w całości na aeropress, na dodatek we wrześniu szwagry przywiozły nam ręczny młynek do mielenia. Czyli ęą i alternatywa, prawie w całości kupowane kawy to single origin w ziarnach.

W pracy nieuchronnie ekscytacje, bo tak jak od początku roku wiedziałam, kontrakt kończył mi się w sierpniu (u Kochanego też zmiana pracy, z tych niespodziewanych okazji). Od sierpnia pracowałam wyłącznie w nowym zawodzie, najpierw w Jamie, potem doszły mi godziny w Centrum, wszystko to za mało, żeby mnie satysfakcjonować. Finansowo dwa dołki, pierwszy na początku roku: musiałam naruszyć oszczędności i wziąć kredyt, bo na amen padła nam stara Honda i w to miejsce pojawiła się Babcia (jesteśmy kontenci z tej kosztownej podmianki). Kolejny dołek we wrześniu, zaczęłam się z niego wydobywać dopiero w drugiej połowie października (zmiany nie idą tak, jak chcę, może za mało się starałam, ale powiadam sobie dziś, że będzie lepiej :)). 

Na 2025 życzę sobie zdrowia w domostwie. Wszystko inne da się zrobić.