Kot był zamknięty w kuchni, żeby nie pacać Freda łapą na dzień dobry, więc rano obudziło mnie jego mędzenie za drzwiami. Zielona herbata, odpalenie laptopa i potem sennie szwendam się po wirtualnym świecie ze szczególnym uwzględnieniem używanych książek, które można byłoby kupić w Irlandii. Wiem, że się tu nie mieścimy i gdy przywieziemy wszystkie książki, które kupiliśmy w Polsce, będzie sajgon. Ale i tak czytam o Tove Jansson, żałuję, że jej listy zostawiłam u rodziców, szukam pierwszego wydania Trollvinter, po szwedzku oczywiście, gdyż nie znam tego języka ;)
Ze zmianą karmy dla ptaków wyraźnie zmienili się ogrodowi goście. Oprócz szpaków regularnie pojawia się spora banda wróbli, oraz para opasłych grzywaczy, które wydziobują ziarna lądujące w trawie.
A potem bolały mnie zatoki.
Już po wyjeździe Freda w kierunku Dublina odkryłam niedooglądany przeze mnie odcinek Poirota otwierający trzynasty sezon, Słonie mają dobrą pamięć (2013). Fabuła ma swoje highs and lows, za to ubrania, filiżanki, fryzury, krajobrazy, ech! Zastanawiam się teraz czym zwieńczyć notatkę. Nic nie przychodzi mi do głowy. Do jutra.
Można się zastanawiać - karmicie ptaki, czy wabicie pokarm do karmnika Rysia.
OdpowiedzUsuńOczywiście, że można :D
Usuń