Kontynuacja dziwnych snów z porywaniem: tym razem to ja byłam porwana, przez stalkera. Na szczęście były koty do karmienia, a jak mi się znudziło być porwaną, wyszłam ;)
Fred źle się czuje, zadzwonił do lekarza i trochę czekaliśmy na feedback, bo gp miał pełne ręce roboty. Test kowidowy męża nie ominął, a ponieważ wizyta w szpitalu była zapisana dopiero na drugą po południu, zdążyliśmy posłuchać Pięknego instalatora Dyjaka (2019) i jeszcze raz ostatniej płyty Bukartyka.
Podobnie jak w moim przypadku, wizyta u Brygidy nie trwała długo. Pojechaliśmy też do Dundalk zrobić większe zakupy (Kochany nas podwiózł i znękany objawami przeziębienia czekał na mnie w samochodzie), wróciliśmy do domu trasą widokową przykrytą kocem mokrej chmury. Wystarczyło, że zaparkowaliśmy pod domem, żeby usłyszeć powitalny okrzyk Ethana, który na tę okoliczność wybiegł z domu. Stek dla Freda, dla mnie kartoffeln ze śmietaną i już witamy się z mrokiem. Mży i bździ cały dzień. Wieczorem rozmawiałam z moją mamą, obejrzeliśmy Tentacles of Doom i Old Grey Whistle Theft, sprawdzam jutrzejszą pogodę: deszcz.
Też mi się nad ranem śniło coś dziwnego, ale zapamiętałem tylko okrągłą dziurę w niebie, z której coś (a może ja sam?) miało wypaść.
OdpowiedzUsuńJaś Fasola?
Usuń