Jak zwykle przy okazji egzaminów dzień upływał nieco nerwowo do godziny 0, a potem był czas relaksu i ew. plucia sobie w brodę. Mam wątpliwości co do odpowiedzi, zgłoszonego błędu i w ogóle, czy zaznaczyłam wszystkie obowiązkowe miejsca, teraz niczego jednak nie zmienię, czas rozpuścić włosy i ruszyć dalej. Za to Rózia dała mi się w końcu pogłaskać (resztę dnia chodzę w zasierścionej sukience). I na kolację zjadłam z mamą smażone ziemniaczki z jednej patelni i popiłam kefirem ze wspólnego kubka. Dr Mercy, Dr Pryszczylla i Moje koszmarne stopy. Gorąco niesamowicie, pomijając niewielki stres piękny weekend, pozbawiony wydarzeń.
Przy upałach to fajna kolacja, chociaż ja bym jednak wolał z osobnych talerzy :)
OdpowiedzUsuńCo kto lubi, z mamą jesteśmy słynną parą dziobiącą z jednego talerza. Chłopskie pochodzenie wychodzi.
UsuńTeż mam chłopskie, ale od takiego jedzenia ze wspólnej michy to już w latach czterdziestych dziadkowie ostro się odcięli. Mama opowiadała, że dzieci miały kupione swoje miseczki i nikt po nikim niczego nie dojadał :D
UsuńNo bo techniki są różne, np. nasi sąsiedzi jeszcze 20 lat temu chodzili za stodołę, a teraz byś nie powiedział z facebooka: dziecko czerwony pasek, coroczne wakacje w Pobierowie, najnowsze kolekcje ubrań z targowiska. A my z mamą utknęłyśmy, zero postępu ;)
UsuńTrzeba wracać do korzeni.
UsuńWspólna miska, wychodek za stodołą, liście łopianu zamiast papieru toaletowego, chrust jako najważniejsze paliwo opałowe.... I tak w tę stronę idziemy.
To mi przypomina naszą sąsiadkę, która zmarła kilkanaście lat temu. Nigdy nie pozbyła się nawyku zbierania chrustu - gdy umarła zostały po niej w lesie kupki chrustu przygotowane do zebrania.
UsuńGdybym zdechła z gorąca, to na wszelki wypadek zostawiam (teatralne) "żegnaj" ;-)
OdpowiedzUsuńDopiero wyjęłam Ciebie ze spamu. No weź, nie zdychaj!
Usuń