Zapach mielonej kawy o poranku. Kawa nie dla mnie, bo o tej porze dla mnie za wcześnie, ale Kochany tak ma, że kawa przed śniadaniem musi być. Przy tym moim zatrudnieniu wytworzył się nam rytuał: jeśli Fred ma wolny dzień, to nastawiam budzik na 6:30 zamiast szóstej, rozbudzam się gmerając w laptopie i godzinę później robię mężowi kawę, po czym go budzę i jem śniadanie. Wyjeżdżamy do miasta ok. 8:30, Kochany czasem potem robi zakupy, albo wraca do domu, zajmuje się swoimi sprawami.
Wygasiłam wszystkie komputery, pozamykałam drzwi i wybyłam do polskiego sklepu, z którego zwinął mnie Fred. Poszliśmy do Il Forno na pizzę i na spacer nad kanał Boyne:
Katlin akurat kosiła trawę, gdy parkowaliśmy pod domem, więc przystanęliśmy chwilę pogadać. Fred zastanawiał się kilka dni temu, dlaczego stary, głuchy labrador nie wydeptuje nam ostatnio ścieżki w ogródku. Już wiemy, że nie żyje, zmarł ze starości, albo co. Jego małego kolegi, jacka russella, też nie widujemy, karma psia na niego czeka.
Potem weszliśmy do domu, dwie minuty później lunął deszcz na świat.
Inne: teść ma pomnik, Fred partycypował w kosztach. Rozmawiałam z mamą, trzeba jej było pomóc w aktywowaniu pakietu DNA. Kochany ma plan na jutro, a na razie ogląda klipy Ralpha Kamińskiego. Czy ja nie powinnam się uczyć? Idę.
Barbarzyńska pora na pobudkę, jak przy wolnym dniu, ale co kto lubi.
OdpowiedzUsuńNo i jeszcze, żeby żonę gdzieś zawieźć. A fe!
UsuńDopiero teraz zwróciłem uwagę, jak wieloznacznie, a przez to ciekawie, wygląda zdjęcie "bramy donikąd" - w dodatku pozbawionej wrót i wiodącej w otwarte pole otoczone linią drzew.
OdpowiedzUsuńJedno z takich dziwacznych miejsc, gdzie czuję się jak u siebie.
Usuń