1549. Widoki.

Obudziłam się kwadrans przed budzikiem, z myślą, że idzie ku lepszemu. Dziwna myśl, biorąc pod uwagę, że nadal mamy zepsuty termostat i zaczęliśmy ogrzewanie obsługiwać ręcznie (pomimo siąpiącego deszczu rano w domu było ciepło).

Reszta dnia mniej lub bardziej w porządku. Gdy wyszłam do Czarnej w porze lunchu, w kolejce stanął za mną Fr Damo (jest niższy ode mnie i stara się unikać rozglądania, wiadomo, lokalna gwiazda). A tymczasem Fred odebrał telefon z councilu (?), przyszedł jakiś gość i powiedział, że oni już nie zajmują się serwisowaniem bojlerów. Więc zwyczajowo, po pracy wizyta u pani z okienka (tym razem trafiła się mi Brenda), która zrobiła duże oczy na takie nowości. Zapytam, mówi. Super, Brenda, zapytaj, pomyślałam. W domu dobry obiad, rozmowa z rodzicami (o zębach tatowych i opowiadaniu Fredowym), Nick Cave z Blixą, dokończenie Ciemno, prawie noc Joanny Bator (Znak, 2021). Czytając stronę 499 dostałam ciar na całym ciele (nie że coś jest ekstremalnie ciarogennego na tej stronie, bo tak naprawdę nie wiem, ale odczucie było prawdziwe). Kochany przeżywa męki twórcze.

Przed nami rozpościera się czterodniowy weekend.