Byłam u Junony cztery razy: przed świtem, o trzeciej (po gorącej zupie, prasówce, rozmowie z Kochanym via internaty), dwa razy wieczorem (za drugim, żeby jednak opróżnić miseczkę automatycznego feedera, która akurat teraz zdecydowała się przepełnić). Pogoda pod pieskiem, zacina deszczem tam i siam. Z przedobiedniej drzemki wybudził mnie gwałtownie dzwonek do drzwi, do Katlin wpadł gość, który wymierzał u sąsiadów grunt pod podjazd. Wymierzył i u nas, ale nie podał wiążącej ceny, zniknął w domu sąsiadów i już się nie pojawił (gdy tak stałam półtorej minuty patrząc jak biega z miarką, przewiało mnie do kości). Praca była, ale wiadomo, że zen, więc tu nie ma czego obtańcowywać słownie. Przy obiedzie rozmawiamy z Kochanym o polityce. Akurat teraz w głośnikach Maanam, płyta z osiemdziesiątego czwartego.
Maanam... Boziu, jakie to były piękne czasy!
OdpowiedzUsuń@FrauBe, jeśli o mnie chodzi, wolę jednak obecne czasy w których mogę sobie posłuchać Maanamu, kiedy mam na to ochotę :)
UsuńFrau Be...lata 80-te w Polsce, piękne czasy bo śpiewa Maanam. Specyficzne...
OdpowiedzUsuń