577. Skwar.

Kochany wrócił przed świtem i kręcił się z boku na bok w łóżeczku, gdy ja już pranie kolejne do pralki pac, pastę jajeczną zrobiłam (możliwe, że smak na pastę utrzyma mi się do jutra) i po śniadaniu przygotowałam sobie stanowisko pracy. Farba jest piękna, wściekle jaskrawa czerwień. Słońce nadawało tak, że najpierw musiałam posmarować się blokerem. Pomalowałam drzwi jedną warstwą farby przy moralnym wsparciu sąsiadek (Katlin i Anna Emerytka podeszły do mnie i poćwierkały mi trochę za plecami, Anna E. stwierdziła, że teraz będę znana jako dziewczyna, która mieszka za czerwonymi drzwiami) oraz odległymi pieniami sąsiadów (Majk, mąż Katlin, właśnie wrócił z Niemiec, opowiada o nowym samochodzie każdemu, kto chce posłuchać, a że Irlandczycy chętnie zatrzymują się na pogaduchy ...). Dopiero południe. Przebrałam się w dwie rzeczy, które zalegały w szafie jeszcze z metkami, bo rzadko u nas jest lato lato — lniane, brązowe spodnie Tahari i top z jęzorem Rolling Stonesów'73, który wieki temu dostałam od męża. Widać mi w nim brzuch, i dobrze, bo topnieję z gorąca.