Piątek zaczęłam od szurania po domowej biblioteczce. Wyciągnęłam dwa cieniutkie tomy autorstwa Hemingwaya i wiekową biografię Czechowa, może jeszcze coś przeczytam przed końcem roku. Kochany miał plan wyjechać około jedenastej, trzeba się było energicznie zbierać z kawami i śniadaniami. Rzeczywiście, wyruszyliśmy zgodnie z planem, Fred jako kierowca, ja i tatko, mama została w domu. Krajobrazy przewspaniałe, na dole szron, w powietrzu lekka mgła, jasno.
Na lotnisku usiedliśmy przy kawie i rurkach z kremem:
W końcu trzeba się było podnieść; chwilę jeszcze staliśmy obserwując jak zwyczajowo Kochany musi przejść przeszukanie osobiste (na bramce zawsze piszczy mu jego robokopowy kręgosłup) i ruszyliśmy w drogę powrotną. Zatrzymaliśmy się tylko w Tcy, na chwilę, bo mama zażyczyła sobie próbki różnych "na chybił trafił" gier liczbowych na nowy rok. Ależ proszę bardzo. Zapłaciłam z własnej kasy, więc jeśli rodzicielka coś trafi, będziem dzielić ;)
Przed zachodem słońca wyszłyśmy z mamą wyspacerować koślawego krasnala:
Maksiu potyka się o własne tylne nóżki, ale jest bardzo dzielny, oszczekał cztery razy większego psa majaczącego na horyzoncie i zrobił z nami małe kółko po lesie za płotem (przeszliśmy obok pustostanu).
Mama obserwowała w aplikacji jak Fred leci do domu :D Rozmawiałam z nim już kilka razy, jest zmęczony, w sobotę wcześnie wstaje; ogrzewanie hula, sąsiedzi są na miejscu. Zaczęłam czytanie Starego człowieka i morze, ale dokończę jutro ... na tefałenie jest Uwierz w ducha (1990), ten wspominek sprawi mamie przyjemność ;)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.