Śniadanie rozciągnęło się na dwie godziny: biała kiełbasa, kapustą z fasolą, krokiety z barszczem, sałatka, galareta. Tak się napchałam, że nie spróbowałam ani śledzi, ani nie tęskniłam za słodyczami (zapomnieliśmy o degustacji ciast). Mama opowiadała, że 50 lat temu tego dnia była pogoda jak wiosną, słoneczna i ciepła, a następnego spadł wściekły deszcz. Zimowy mróz przyszedł dopiero w nowym roku. Długo rozmawiamy o dobrej kawie.
Przez resztę dnia słodkie obiboctwo domowe, przy kolejnych posiłkach spróbowaliśmy wszystkiego, co tam lodówka miała. Tata też już zarażony i pod wieczór nastrój rodzicom siada, co mnie wcale nie dziwi (specyfiki różnorakie pomagają na chwilę).
Poziom filmów w tv kopalniany, a chałtur koncertów bożonarodzeniowych oglądać nie lubię (wystarczyły mi natrętne zapowiedzi koncertu Na Skałce z częścią wykonawców niedziwnie znajomych z pisowych pokazówek), więc miałam czas przeczytać Kotolotki Ursuli K. Le Guin (Prószyński i S-ka, 2020). Lubię czytać książki dla dzieci, z tą jednak zapoznałam się za późno. Z powodów oczywistych spacer się nie zadział. Wieczorem obejrzeliśmy drugą cześć Władcy Pierścieni (nigdy do tej pory nie widziałam).
Nie robiłam dużo jedzenia, nie chciało mi się, ale dziś upiekę sernik. Generalnie nadrabiam zaległości w filmach, obejrzałam np. Dom na krańcu świata (bo przeczytałam powieść) sprzed dwudziestu lat, którego nigdy wcześniej nie widziałam.
OdpowiedzUsuńObiboctwo jest słodsze niż cuksy. :) Dobrego czasu.
@JoAnno, nam nie chciało się gotować w czasie świąt. Z kolei kolejne odcinki "Władcy" oglądam jednym okiem, Tolkien ma oczywiście mnóstwo fanów, ale ja na ten patos jestem ciut za stara.
UsuńWzajemnie :)
Słodkie obiboctwo uprawiam od wyjazdu mamy, tj. od soboty. Tylko ja, Cześka i łóżko...
OdpowiedzUsuń@FrauBe, ależ mi wpadłaś do spamu, dopiero teraz zauważyłam :) Mam nadzieję, że słodkie obiboctwo sprawiło Ci dużo przyjemności.
Usuń