... dzień (który musiałam zacząć od pracy :E, cóż), niezwykle ciepły, z mgłą morską przedzierająca się w kierunku lądu; przeczytałam sztukę Jona Fossego, The Dead Dogs (Oberon Books, 2014); porozmawiałam z szefową szefów, z rozmowy wynikła możliwość, że we wrześniu przejmę dowodzenie z automatu, łatwiej niż to wyglądało w czasie rozmowy o pracę.
Kochany przyjechał po mnie Babcią, jeszcze na chwilę podjechaliśmy do domu wywiesić pranie w ogródku. I do Carlingford, bo szkoda dnia. Na początku także tutaj zaskoczyła nas mgła zagnieżdżona w zatoce ...
Parkując natknęliśmy się na Aś; przyjaciółka pościła, ale nie miała problemu, żeby towarzyszyć nam w lunchu, więc we troje zaszliśmy do Ellen. Rozmowa była głównie o kotach. Okazuje się, że Aś z partnerem też ostatnio adoptowali mleczaka, całego białego (dostał biblijne imię, co mję wcale nie dziwi ;)).
Po obiedzie lody i spacer do mola, posiedzenie na naszej ławce, powrót przez zamek króla Jana.
W domu antybiotyki i patrzenie jak Mleczaki wcinają. Anne wpadła do nas, gdy maluchy były już po kolacji — przyniosła dary, dwie grube linki do gryzienia. Maniowe oczko wygląda dzisiaj prawie jak zdrowe. Siedzimy w przegrzanym Kuchniosalonie i nie robimy nic ważnego, Kochany przygotowuje się mentalnie do pracowniczego weekendu.
Molo bez poręczy?
OdpowiedzUsuń@FrauBe, z jednej strony (od zatoki) jest kamienny murek, z drugiej strony są miejsca na kutry, więc po prostu trzeba być ostrożnym.
Usuń