26. Dzień jak co dzień, także Darwina.

Nie pamiętam już dokładnie gdzie kupiłam, ale z ostatniego wyjazdu do Polski przywiozłam zieloną herbatę liściastą o nazwie Święty Mikołaj. Skład (poza zieloną) cynamon, pomarańcza, jabłko, kardamon, koniczyna, imbir. Dla mnie na pierwszy rzut nosa pachnie gumą do żucia. Że po świętach zaczynam testować? No bother. Zaczepiłam wczoraj An na messengerze, nadal udaje, że nie czyta moich wiadomości, przez internet nie rozmawiałyśmy od 18 sierpnia, aż sprawdzam kiedy widziałam ją ostatnio live — jest na zdjęciach z 17.IX, gdy wróciliśmy z podróży i koleżanki z ex-pracy zapragnęły nas sobie obejrzeć. Luś mi mówiła, że u niej podobnie, ostatni kontakt z An był w okolicach wakacji. Okokonia się. Ciekawe na co teraz choruje. Muszę pilnować własnego nosa, przypominać sobie, że po prostu trudno być nią. A to już nasza skrytożercza pulpecja w przedpołudniowym słońcu:

Chyba ma coś wspólnego ze zniknięciem w nocy ⅓ steka pozostawionego na talerzu w kuchni.

W planach obejrzenie Kropli słońca (1999) z Ralphem Fiennesem w potrójnej roli.
___
edit 20:44 Po tym jak po czwartej Fred pożegnał mnie ciasteczkowym pocałunkiem, poszłam pod prysznic, następnie z mokrymi włosami zabrałam się za oglądanie filmu. Prawie wielki, obejrzany bez znużenia pomimo trzech godzin seansu.

Zarezerwowałam bilety lotnicze na luty. Plany mam niejasne, w cieniu szukania pracy. Po wczorajszej wideokonferencji z mamą wiem, że mam do zabrania siedem filmów na dvd.
___
edit 21:15 Tak cicho na zewnątrz, więc trudno uwierzyć, ale po telefonie Freda sprawdziłam mapę wiatrów. Zbliża się sztorm, ma na imię Brendan.
___
edit 22:23 Od wczoraj gra mi w głowie singiel Voo Voo Się Poruszam (2019). Nie mamy tej płyty na stanie, więc wrzucam najnowszą jaką mamy, 7 (2017). Ludzie jeszcze robią prawdziwą muzykę.

A Kaś Matka Kotom się cieszy, że przylatamy.