Postscriptum #52.

Po późnym śniadaniu wybraliśmy się do Zielonej, żeby Fred mógł skorzystać z usług fryzjera. Przy tej okazji pochodziliśmy po galerii robiąc małe zakupy, ja w Triumphie, małżonek w 4F. Czekając na postrzyżyny przysiedliśmy w kawiarni Sarzyńskiego i miałam okazję napić się herbaty z płatkami róży, dokładnie takimi samymi, jakich zapas dostałam dwa dni temu od Kaś. Na obiad grzecznie wróciliśmy do domu, mąż z fryzurą sarmacką. Teściowa dobrze gotuje — pieczony sum i sałatka z selera naciowego z ananasem i jarmużem. Po poobiedniej kawie ponownie wyszliśmy na ziąb. Wojska Polskiego-Wróblewskiego-Niemcewicza-Jaworową doszliśmy do cmentarza, żeby zobaczyć groby odbydwu Krzyśków. Potem na przełaj przez osiedla w kierunku Wisły, żeby wyjść akurat niedaleko Tawerny na 6 sierpnia:

Poziom wody na rzece był wysoki a nurt żwawy. Przeszliśmy się mariną aż do końca alejki sapcerowej zdążając akurat przed zamknięciem bramy na ulicę przy XIX-wiecznej kapliczce. Z 6 sierpnia  zeszliśmy do Piłsudskiego, a szukając w drodze miejsca, żeby się ogrzać, zatrzymaliśmy się na godzinę w Sushistudio. Sam budynek przedziwny, z restauracją na piętrze. Wielkie, półokrągło zwieńczone okna przywodziły mi na myśl synagogę. Ale w tym mieście synagogi nie ma. Nie zauważyłam nawet jak jeszcze z 200 m przed suszarnią minęliśmy ślad po niej zaznaczony dziś granitowym głazem. 

Rozgrzałam się miso, wciągnęłam rolki, zapomniałam zrobić zdjęcia "przed" :) Fred odmawia jedzenia pałeczkami.

Wracamy na wieczorną herbatkę w sam raz, po siódmej. Poruszamy tematy bezpieczne, choć to nigdy nic nie wiadomo przy teściach dla których ostatecznym autorytetem są media rydzykowo-kurskie. Jutro spędzę kilka godzin w podróży na zachód, Fred późnym wieczorem wróci do domu i do kota. Chyba oboje jesteśmy gotowi, żeby wyruszyć.