909. Poniedziałek, dzień zwykły.

Eksperyment Fredowy na piątkę, okazało sie, że magiczna karta działa także w prywatnych liniach autobusowych, tyle, że Kochany wrócił trochę później i przerwał mi sen w którym Aura opowiadała jak to ją córka nie kocha (właśnie ją miałam zapytać, co mam z tym wspólnego, poza tym, że córce się nie dziwię).

Małżonek zaparkował na ulicy przy której pracuję, a ponieważ bardzo bardzo chciał kupić filtry do kawy w M&S, mieliśmy okazję paść sobie w ramiona w połowie drogi. Potem był polski sklep, zakupy czekalodowe (dla Thomasa) i ogórki małosolne (dla nas). Ekspedientki uważają nas zapewne za dziwaków, mniejszość psychiczną z której paragonów nie da sie wywnioskować żadnego sensownego obiadu. No trudno, parkomat był zapłacony, więc jeszcze zrobił się czas na Caffè Nero. Nowy chłopak przyucza się na baristę, pełen entuzjazmu, wygląda jakby się nadawał, Kochany nawiązał z nim nawet wstępną dyskusję na temat dat palenia kawy. W kawiarni o tej porze dużo ludzi-dziwaków: starsza para, która przyszła na herbatę i z trudnością gramoliła się od stołu, dziewczyna czytająca książkę, facet w podobnym wieku z własną lekturą, grupa młodziaków z odręcznymi notatkami "na naukach" (mamo, idę z kolegami, pouczyć się, do kawiarni). Siedzimy, popijamy, rozmawiamy o filmach. Bardzo mi dobrze.

W domu Fred gotuje na obiad kalafior z beszamelem, potem coś tam dziobię uczelnianie, ale bez przekonania. Gdy przychodzi do rozmowy na temat opłat za dom, Kochany ucieka do ogródka. Dopiero pod północ, robiąc poważne miny Głównego Najemcy, zaczyna wypełniać papiery.