środa, 13 maja 2020
148. Ostudzona do kości.
Kot zalega w domu cały dzień. Gdy wychodzimy po śniadaniu na spacer, dowiadujemy się dlaczego. Pod słonecznym niebem lodowata bryza wyciska z oczu łzy. Jesteśmy na zewnątrz tyle, ile potrzeba, po powrocie odmrażam rosół — świetny patent, będę go wykorzystywała częściej. Rosół zjadam z gotowanymi kartoflami, Fred pierwszy raz widzi taki zestaw (dla siebie smaży na obiad steka), więc jem powoli, żeby mógł sobie utrwalić ;). Jeszcze przed wyjściem rozmawiałam z rodzicami, mama wrzuciła jakiś zmywalny kolor na siwe włosy. Brzmiała dobrze, prawie dziewczęco. Chłód jakoś zdołał się zapisać w moich komórkach mózgowych na resztę środy. Gorący prysznic.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Kot rozsądniejszy. Mnie od spaceru zwolnił deszcz.
OdpowiedzUsuńKot jest doskonałym barometrem. Wczoraj wyszedł na chwilę po śniadaniu i wystarczyło mu to do szóstej po południu - nietypowe zachowanie na wiosnę, ale adekwatne do złudnie słonecznej pogody na zewnątrz. Dzisiaj słoneczko już kusi ... może jest cieplej.
UsuńJa lubię rosół jak i inne zupy w kubku wypijać. Warzywka czy co tam inne osobno zjadam. Ostatnio cebulową piłam mniam.
OdpowiedzUsuńW rosole najbardziej lubię ... rosół. Zdarzało mi się pić go z kubka, natomiast na talerzu lubię jak jest pół na pół, żeby dodatków nie było za dużo :)
Usuń