165. Sobota przebimbana.

Wstałam bardzo wcześnie, zjadłam śniadanie i wróciłam do łóżka. [...]. Po powrocie z zakupów, na które wybyliśmy około południa, z soboty zrobiła się nam godzina siedemnasta. I widzieliśmy jelenia, piękny, młody z dopiero odrastającym porożem. Wybiegł na drogę, którą chcieliśmy zjechać z Woodiesa przy M1 do naszego Tesco. Przez chwilę zastanawiał się jak załatwić tę sytuację, w końcu pokonał żywopłot i pobiegł na łąki. 

Mamy nowe żurawki, jedną Hollywood i mix trzech bezimiennych, które pójdą w róg przy granicy z działką Judżina. Tak się kończy wizyta w Woodiesie. No dobrze, może aż tak nie bimbaliśmy — po siódmej, po obiedzie, Fred obkopał kwiatki, które rosną przed drzwiami, malutki kawałek, ale zerwanie trawy i ponowne przykrycie dziur pochłonęło sporo czasu. Otworzyłam drzwi, żeby lepiej było słychać Szaloną lokomotywę Grechuty (1977). W tym nagraniu słychać jego manię. 

Sobota niezwykle słoneczna, stanie w kolejkach koronowych to była czysta przyjemność.