niedziela, 3 maja 2020
Postscriptum #138.
Stojąc pod prysznicem zauważyłam starą bliznę we wnętrzu lewej dłoni, blady ślad na poduszce pod palcem wskazującym. Nie pamiętam ile miałam wtedy lat, ale bardzo chciałam ukroić sobie samodzielnie chleb. Może to zresztą była bułka. Nie pomyślałam, żeby zapisać, albo nawet nie umiałam (kiedyś nie wierzyłam mamie, że można czegoś nie pamiętać). A teraz wyręczają mnie media różne — facebook wyprodukował mi wspomnienie o trzecim maja sprzed pięciu lat. Na zdjęciach z projektu była oczywiście (prawie cała) twarz Dżi. Tak jak z tą blizną pod palcem, wspomnienie wydaje się dalsze, niż to jest w rzeczywistości. Za to dwa lata temu byłam w Avoce, Fred nad ciastem marchewkowym z bitą śmietaną i kawą miał na sobie czarną chustę, która zginęła mu tego roku. Avoca była przy górskiej drodze w The Ring of Kerry, i to był zupełnie inny sen.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
O wielu rzeczach wręcz nie warto pamiętać. Te przypominajki na FB bym najchętniej wyłączył, ale chyba się nie da.
OdpowiedzUsuńJednak oboje spisujemy rzeczy, żeby zostały :) Przypominajki mnie irytują szczególnie, gdy wymuszają zainteresowanie cudzymi urodzinami lub innymi wypadkami.
UsuńPiszemy z lenistwa? Bo jak coś jest zapisane, to o tym już nie trzeba pamiętać :)
UsuńTo jakaś myśl :D Ale jeśli chodzi o mnie, to realna potrzeba. Bo zdarza się, że naprawdę nie pamiętam tego, co powinnam i chcę zapamiętać.
Usuń