Fred o świcie wyruszył w kierunku dublińskiego Blackrock, tym razem obyło się bez sensacji, a ja skoro już wylazłam z wyrka nastawiłam pranie i ... z laptopem wskoczyłam ponownie pod kołderkę. Nie wypuściłam się na plażę, po drugim śniadaniu odpaliłam za to kamerkę — porozmawiałam dłużej z babcią Manią i dowiedziałam się paru sekretów. Ciiii. Czyli nie mam nic do pisania poza tym, że dom przysypany śniegiem, babcia czuje się dobrze i rozmawia z sensem, tatko w zimowej czapce, uśmiechnięty, mówi, że nie myślał, że tak będzie miał na emeryturze — co 2 lata inny samochód.
Szpaki dostały swoje suszone robaki (wczoraj zapomniałam) i przyleciały od razu trzydziestką, widocznie dzisiaj wszystkie pilnowały pory karmienia skoro wczorajsza Zenkowa czujka (w ich mniemaniu) zawiodła. Lubię je obserwować, słuchać jak między sobą gadają, Ryszard chyba już też się pogodził z dziwacznymi rytuałami swoich rodziców w kwestii karmienia lokalnych darmozjadów. No nie poradzisz, w sumie nie jesteśmy tacy najgorsi.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Bardzo proszę, nie komentuj jako anonim.
Miej na uwadze Czytaczu, że moderuję komentarze, tak więc wypowiedzi, które nie zostały podpisane nickiem zazwyczaj lądują w koszu bez zbędnych dyskusji. Pozdrawiam.