Spacer na plażę był (najpierw z Rysiem kółeczko po osiedlu, bo jakżeby inaczej — koci ogon jak sztandar uniesiony wysoko powiewał dumnie). Złożyliśmy babci Mani życzenia z okazji Dnia Babci. Ojedliśmy się obiadem jak bąki. Dzisiaj języki, dużo języków, krótki, aczkolwiek chłodny wypad do miasta po jedzonko, i rozpoczęłam lekturę Hallucinations Sacksa (Picador, 2013), pierwszy rozdział o syndromie Charlesa Benneta.
W ciągu dnia małżonek składał także życzenia Usz, oraz rozmawialiśmy telefonicznie z Aś, która podejrzewa, że miała już wiadomą chorobę. Akuratnież po nowym roku miała objawy, czyli mielibyśmy bliski kontakt. Oh, well. To byłby prawie tak zaskakujący news jak to, że Joe Biden jest skoligacony z Mieszkiem I. Nic nam, Fred kaszle od lat dziesięciu. A teraz kichaniem przywołuje mnie do łóżka — jutro wcześnie rano wyrusza do Dundrum, tym razem do prawdziwej pracy.
U mnie teraz taka chlapa, że ograniczam wyjścia spacerowe do okolic śmietnika. Ale pewnie do niedzieli resztki śniegu znikną, bo ciepło się zrobiło. W dzień było prawie 10 stopni.
OdpowiedzUsuńChłód przywlókł się ze wschodu, i wszystko jasne. A jeszcze Fred dodaje, że jeśli chodzi o okolice śmietnika, to u nas właśnie tam jest największa chlapa, nie warto ;)
Usuń